29-02-08

Windsor (Ontario)

winston
Windsor is een stad in de
provincie Ontario in Canada, gelegen aan de rivier Detroit tegenover de stad Detroit in de Amerikaanse staat Michigan. Het is de meest zuidelijke stad in Canada en de enige plaats waar men noordelijk moet reizen om van Canada naar de Verenigde Staten te gaan.

winston carnaval

Geschiedenis

De eerste nederzettingen in wat nu Windsor is werden in 1749 gesticht en daarmee is het de oudste Europese nederzetting in Canada buiten de provincie Québec. De bevolking bestond voornamelijk uit Franstaligen en de nederzetting werd Petite Côte genoemd. In 1794, in de periode vlak na de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog, werd de plaats Sandwich gesticht wat later werd omgedoopt in Windsor. Het werd officieel een stad in 1892. Voor het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog was Windsor een belangrijke tussenstation in de zogenaamde Underground Railroad, een route die ontsnapte slaven volgden vanuit het zuiden van de VS via het vrije noorden naar Canada toe.

Demografie en economie

Het inwonertal van Windsor in 2005 was 209.000, terwijl als men de voorsteden meerekent het inwonertal 340.000 is. Windsor is een industriestad met vooral veel automobielindustrie, mede door de nabijheid van Detroit. Een andere belangrijke bron van inkomsten is het Casino van Windsor. De stad kent één van de hoogste werkloosheidcijfers van Canada en tevens een relatief hoge criminaliteit. De Ambassadorbrug tussen Windsor en Detroit is één van de drukste internationale grensovergangen ter wereld. Verder zijn er een tunnel en een treintunnel die de stad met Detroit verbinden

Winston is ook de geboorteplaats van Shania Twain

shania twain winston

06:45 Gepost door Hexana in PR Ontario | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, ontario, steden, winston, shania twain |  Facebook |

28-02-08

Ambassador Bridge

Ambassador_bridge_eveningDe Ambassador Bridge is een hangbrug over de rivier de Detroit tussen de Amerikaanse stad Detroit, Michigan en het Canadese Windsor, Ontario. De brug heeft een totale lengte van 2286 meter en een centrale overspanning van 564 meter. Hij was daarmee de langste hangbrug in de wereld ten tijde van haar opening in 1929 tot 1931.

De Ambassadorbrug is de drukste internationale grensovergang in Noord-Amerika en is van essentieel belang voor de handel tussen de VS en Canada. Ongeveer een kwart van alle Canadese exportproducten verlaat via deze brug het land. Gemiddeld maken elke dag zo'n 10.000 voertuigen gebruik van deze brug.

Externe links

Officiële site van de Ambassadorbrug

Artikel The building of the Ambassador Bridge in de Detroit News

07:00 Gepost door Hexana in PR Ontario | Permalink | Commentaren (1) | Tags: canada, brug, ontario |  Facebook |

27-02-08

Royal Canadian Mounted Police

RCMP TUNIC RED SERGEDe Royal Canadian Mounted Police (afgekort tot RCMP of Mounties; in het Frans genaamd Gendarmerie royale du Canada, GRC) is zowel de Federale als de Nationale politie van Canada. De RCMP verzorgt de nationale politietaken en, op basis van contracten, ook lokale politietaken voor gemeenten en provincies in de drie Canadese territoria en haar tien provincies. De meeste Canadese provincies geven de voorkeur aan het uitbesteden van politietaken aan een professionele organisatie, ondanks dat ze grondwettelijk verantwoordelijk zijn en blijven voor de uitvoering daarvan. De uitzonderingen zijn Ontario, Québec, en delen van Newfoundland en Labrador, die hun eigen provinciale politiekorpsen hebben. De RCMP is het grootste politiekorps van Canada; in april 2005 telde het korps 22,557 leden.

RCMP TUNIC RED
Hoewel de RCMP in het Frans met Gendarmerie royale du Canada wordt aangeduid is het geen (voormalig) legeronderdeel. De RCMP werd in 1873 opgericht als de North West Mounted Police (NWMP) naar voorbeeld van de
Royal Irish Constabulary op initiatief van Sir John Alexander Macdonald, Canada's eerste Minister-president. Het korps kreeg in 1904 de koninklijke titel waardoor de naam verandere in Royal North West Mounted Police (RNWMP). In 1920 werd het korps omgedoopt tot Royal Canadian Mounted Police Force op 1 februari 1920 toen de RNWMP fuseerde met de zogeheten Dominion Police voorheen het politiekorps in de Oostelijke provincies van Canada. Onder elkaar noemen de Mounties hun korps meestal "The Force" en de agenten worden simpelweg "Members" genoemd.

  • en) (fr) Officiële website
  • (en) (fr) RCMP Museum
  • 07:00 Gepost door Hexana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: police, mounties, canada |  Facebook |

    26-02-08

    Saskatchewan


    Saskatchewan-mapWapen van Saskatchewan

     Saskatchewan heeft  Regina als hoofdstad .De provincie heeft een oppervlakte van 651,900 km² en iets minder dan 1 miljoen inwoners. De provincie dankt haar naam aan de gelijknamige rivier de Saskatchewan.

    De rivier Saskatchewan
    De rivier Saskatchewan

    Saskatchewan is één van de prairieprovincies van Canada grenzend aan Alberta in het westen en Manitoba in het oosten. Ten noorden van de provincie ligt Northwest Territories terwijl het in het noordoosten aan één punt aan Nunavut raakt. De zuidgrens van Saskatchewan is de 49e breedtegraad, wat tevens de grens met de Amerikaanse staten Montana en North Dakota is.

    Saskatchewan is overwegend vlak met als hoogste punt Cypress Hill, met een hoogte van 1.392 meter boven zeeniveau. De belangrijkste rivieren zijn de Saskatchewan, de Assiniboine en de Churchill. Ongeveer de helft van Saskatchewan is bedekt door bossen terwijl er, mede in het noorden van de provincie, talrijke, veelal kleine, meren te vinden zijn.

    Regina, de hoofdstad van de provincie, heeft een inwoneraantal, volgens de volkstelling van 2001 van 178.225 terwijl de grootste stad, Saskatoon 206.500 inwoners telt.

    De eerste Europese nederzetting in wat later de provincie Saskatchewan zou worden, Cumberland House, was een handelspost van de Hudson's Bay Company, gesticht in 1774. Voor die tijd werd het gebied bewoond door de Athapascan, Algonkin en Nakota-Sioux indianen.

    In 1870 kwam het gebied onder jurisdictie van de Northwest Territories en na de aanleg van de Canadian Pacific Railway nam de bevolking snel toe. Op 1 september 1905 tenslotte werd de Province of Saskatchewan gecreëerd en tot de Canadese confederatie toegelaten als 9e provincie.

    Op provinciaal niveau leunt de provincie, meer dan de andere provincies van Canada, naar links in politiek opzicht. De socialistisch getinte NDP heeft meermalen de regering gevormd. Opmerkelijk genoeg leunt Saskatchewan tijdens federale verkiezingen juist naar rechts. Bij de verkiezingen van 23 januari 2006 wonnen de Conservatieven 12 van de 14 Ridings, de overige twee werden veroverd door de Liberalen.

    In 2004 telde Saskatchewan 988.980 inwoners, een lichte stijging vergeleken met 1996 en 2001. De provincie telde in 1911 minder dan een half mijoen mensen waarna de bevolking in twintig jaar tijd bijna verdubbelde. Sindsdien is de groei gestagneerd en blijft het bevolkingsaantal net onder de één miljoen steken. De oorspronkelijke bewoners vormen ongeveer tien procent van het totaal.

    Landbouw vormt de belangrijkste bron van inkomsten. Vooral de teelt van tarwe is daarbij van belang. Daarnaast vormt deze provincie wereldwijd de belangrijkste bron van uranium.

    de provincie wordt ook dikwijls de graan schuur van Canada genoemd

    06:00 Gepost door Hexana in PR Saskatchewan | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, provincie, rivier |  Facebook |

    25-02-08

    Quebec


    Quebec-mapWapen van Québec

    Québec heeft  als hoofdstad Québec. De inwoners van Québec, de Québécois, noemen de provincie in het Frans "le Québec", en de hoofdstad "Québec". In 2006 had de provincie 7.669.100 inwoners.

    Hoewel de stad Québec de hoofdstad is, is Montréal de grootste stad van deze provincie. Andere agglomeraties met meer dan 100.000 inwoners zijn Trois-Rivières, Sherbrooke, Gatineau en Saguenay.

    Geschiedenis

    Québec komt van het woord Gepèèg, dat “vernauwing van de rivier” betekent in de taal van de Mi’kmag indianen. Dit betrof de vernauwing van de Saint Lawrencerivier waar nu de stad Québec ligt.

    Jacques Cartier, een Franse ontdekkingsreiziger, bezocht het gebied in 1534, plantte een kruis op het schiereiland Gaspésie en eiste het gebied op voor de Franse koning Frans I. Het gebied werd Nieuw-Frankrijk (La Nouvelle-France) genoemd. In 1580 trachtte hij in de omgeving van de huidige stad Québec een kolonie, Charlesbourg-Royal, te stichten maar zijn poging mislukte.

    In 1608 stichtte Samuel de Champlain de eerste permanente vestiging in Canada, aan de Saint Lawrencerivier, op de plaats waar nu de stad Québec ligt. Montréal werd in 1642 gesticht door Paul de Chomedey de Maisonneuve en kreeg de naam Ville-Marie.

    De Britten ondernamen verscheidene pogingen om hun Noord-Amerikaanse koloniën uit te breiden ten koste van Nieuw-Frankrijk. Uiteindelijk versloegen zij in 1759 het Franse garnizoen onder generaal Louis-Joseph de Montcalm bij de huidige stad Québec. Dit leidde tot het einde van de kolonie Nieuw Frankrijk: met het Verdrag van Parijs in 1763 stond Frankrijk zijn koloniën in Canada af aan Groot-Brittannië. Voor de Franse bevolking van de koloniën betekende dit dat zij nu onder Brits bestuur vielen. De Britse politiek van assimilatie mislukte echter, en in 1774, uit angst dat de Franstalige bevolking van Québec (zoals de kolonie nu heette) zich zou aansluiten bij de rebelse dertien kolonies in het zuiden (de latere Verenigde Staten), nam het Britse parlement de Quebec Act aan, die de Franse wet, de Rooms-Katholieke godsdienst en de Franse taal in de kolonie erkende. De maatregel kon niet verhinderen dat Amerikaanse revolutionairen in 1775 Québec binnenvielen. Zij werden echter bij de stad Québec door de Engelsen verslagen.

    In 1791 werd de kolonie Québec opgedeeld in Laag-Canada (de latere provincie Québec) en Hoog-Canada (het latere Ontario. Deze verdeling werd doorgevoerd om de Loyalistische Amerikaanse kolonisten en Britse en Ierse immigranten in Hoog-Canada konden leven onder Britse wetten en instellingen, en de Franstalige bevolking van Laag-Canada Franse wetten en de katholieke godsdienst konden behouden. Desondanks bleef er veel wrijving en ontevredenheid bestaan onder de bevolking van beide kolonies. In 1837 leidde dit tot een gewapende opstand tegen het Britse bestuur, die met moeite door de Britten onderdrukt werd. De leiders van de opstand worden nu nog in Québec als helden vereerd. Als gevolg van de opstand werd Canada in 1841 door de Act of Union herenigd.

    In 1867 besloot het Britse parlement met de British North America Act tot de invoering van de Canadese Confederatie, waarin Québec opgenomen werd als nieuwe provincie.

    Gedurende de jaren 1960-1970 kwam de nationale kwestie meer en meer op het voorplan. Het bezoek van de Franse generaal Charles de Gaulle aan de provincie in 1967 wakkerde het nationalisme in Québec aan, met name door zijn toespraak in Montréal waarin hij zijn beruchte uitspraak "Vive le Québec libre !" deed. Onder leiding van René Lévesque werd de nationalistische Parti québécois gesticht. Deze kwam bij de verkiezingen in 1976 aan de macht met de belofte een referendum over onafhankelijkheid te organiseren.

    Een aanzienlijk aantal inwoners wil nog steeds dat Québec onafhankelijk wordt. Hoewel er al twee referenda zijn gehouden in 1980 en 1995, zijn deze steeds (met een krappe meerderheid) afgewezen. Op 27 november 2006 werden de Québeccers door het Canadese parlement erkend als aparte natie binnen Canada. De resolutie, ingebracht door premier Stephen Harper, werd met 266 stemmen voor en 16 tegen goedgekeurd.

    Frans is de enige officiële taal van de provincie. De québécois variant van het Frans heeft hier en daar archaïschere kenmerken dan het Frans, dat in Frankrijk wordt gesproken. Een voorbeeld is het in Frankrijk archaïsche espérer, dat wachten betekent, maar dat in het huidige Frankrijk met attendre wordt uitgedrukt. Verder zijn er ook andere verschillen, bijvoorbeeld in de fonologie en de wat puristische woordenschat. Zo is het québécois fin de semaine in het Frans week-end, en québécois traversier komt overeen met het Franse ferryboat. Het dialect van Québec wordt joual genoemd.

    Andere varianten van het Frans zijn in Québec geïntroduceerd door immigranten uit onder meer Haïti en Franstalig Afrika

     

    06:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, quebec, frans, provincie |  Facebook |

    24-02-08

    Ontario


    Ontario-mapWapen van Ontario

    Ontario heeft als  hoofdstad  Toronto.De provincie ligt in het hart van Canada, . Het is de dichtbevolkste streek van het land met 12.686.952 inwoners (2006) en het beslaat 1.076.395 km². Ontario, dat zijn naam dankt aan het Ontariomeer, is economisch verreweg de belangrijkste provincie van het land. Ontario was in 1867 één van de vier originele provincies van de Confederatie Canada.

    Aan de noordzijde wordt de provincie begrensd door Hudsonbaai. Ten westen ervan ligt Manitoba, en ten zuiden de Amerikaanse staten Minnesota, Michigan, Ohio, Pennsylvania, en New York. In het oosten wordt Ontario begrensd door Québec

    Geschiedenis

    Ontario werd, voor de eerste Europese ontdekkingsreizigers het gebied betraden, bewoond door diverse indianenstammen, onder andere Ojibway, Iroquois en Algonquian. Rond 1610-1615 werd het gebied verkend door de Fransen en Henry Hidson verkende de baai die nu zijn naam draagt. Franse en Engelse koloniale belangen kwamen in Noord Amerika diverse malen met elkaar in conflict en zo ook in Ontario. In 1763, na afloop van de Franse en Indiaanse oorlog, kwam het gehele gebied onder Engelse controle en werd Ontario in 1774 bij Québec gevoegd. Na afloop van de Amerikaanse Revolutie vestigde veel Britse Loyaliste zich in Ontario en in 1791 werd Québec opgesplitst en werd het gebied dat nu Ontario beslaat omgedoopt in Boven Canada.Tijdens de Oorlog van 1812 vielen Amerikaanse troepen Boven Canada binnen en York, het latere Toronto werd platgebrand. De Amerikanen die wel de controle over de Grote Meren verkregen slaagde er echter niet in om vaste voet aan de grond te krijgen en werden terug over de grens gedreven. Na de oorlog kwam een stroom van immigranten op gang die de bevolking snel deed groeien. Na enige rebellies werd in 1840 Boven Canada weer verenigd met Franstalige Québec met als doel de Britse Noord-Amerikaanse bezittingen met elkaar te intigreren. In 1867 vormde Boven Canada, nu Ontario genoemt, samen met 3 andere provincies de Confederatie Canada.Ontario groeide al snel uit tot de economische motor van Canada en het gebied dat tot de provincie behoorde werd flink naar het noorden en westen uitgebreid. In 1904 opende de Ford autofabrieken hun eerste installatie in Canada in Ontario gevolg door General Motors een decennium later. De automobielindustrie zou lange tijd een grote drijfveer achter de Ontariaanse economie zijn.Na de Tweede Wereldoorlog kreeg Ontario een steeds meer cultureel diverse bevolking met de intocht van Oost-Europeanen en Aziaten en een verharding van Québecs nationalisme in de jaren 1970 zorgde voor een influx van Engelstaligen uit die provincie. In 1985 kwam een einde aan een decennia lange periode waarin de Progressief-Conservatieven de provinciale politiek beheerste en sindsdien wordt de regering in Ontario afwisselend door de Conservatieven en Liberalen gevormd met in de jaren 1990 een desastreus verlopen experiment waarin de socialistisch georiënteerde NDP de regering vormde hetgeen leidde tot een ernstige economische neergang. Hoewel Ontario aan het begin van de 21e eeuw nog altijd de grootste bevolking en economie van Canada kent, levert het toch steeds meer invloed in ten voordele van de westelijke provincies.

    Bestuur en politiek

    Het bestuur in de provincie Ontario bestaat, zoals in de andere provincies ook het geval is, uit de Luitenant-Goeverneur-Generaal, die de kroon vertegenwoordigd, en een gekozen regering onder leiding van de premier. De premier, zo genoemd om verwarring met de Federale Minister-President te voorkomen, is normaliter leider van de grootste partij in de provinciale wetgevende vergadering, de Legislative Assembly of Ontario. Dit systeem van bestuur is vastgelegd in de British North America Act van 1867 en gebaseerd op het Westminster Model dat ook in Groot Brittannië wordt gebruikt. De wetgevende vergadering telt 103 zetels en de leden worden in Ridings gekozen door de bevolking.

    Gedurende het merendeel van de 20e eeuw, van 1905 tot 1985, was de Progressief-Conservatieve Partij aan de macht met slechts kleine onderbrekingen. Na een schifting in 1985, toen de Progressief-Conservatieven naar rechts trokken, kwam er meer variatie in het bestuur met van 1985 tot 1990 een Liberale regering en tussen 1990 en 1995 een regering die werd gevormd door de socialistische NDP. 5 jaar van NDP bestuur, zij wonnen tot hun eigen verbazing de verkiezingen van 1995 en waren niet opgewassen tegen de verantwoording die regeren met zich meebracht, leidde tot een economische neergang en de terugkeer van de Progressief-Conservatieven. Sinds 2002 is de Liberale Partij weer aan de macht.

    Bij Federale parlementsverkiezingen behalen de Liberalen in de regel het grootste deel van hun zetels in het Canadese parlement in Ontario en met name het gebied rond Toronto staat bekend als een Liberaal bastion. In de meer agrarische delen van Ontario hebben de Conservatieven de meeste aanhang terwijl in het zuidwesten, rond Windsor, de NDP veel aanhang heeft.

    Ontario heeft verreweg de grootste economie van Canada met in 2003 een Bruto Nationaal Product van $494.229 miljard oftewel meer dan 40% van het Canadese totaal en groter dan dat van bijvoorbeeld België. Ontario heeft echter zijn status van rijkste provincie per hoofd van de bevolking aan Alberta moeten inleveren. Een belangrijke reden voor de sterke economie is onder andere de ligging van de provincie in het centrum van het Noord-Amerikaanse continent en de verbindingen die het heeft met de Verenigde Staten.

    De dienstensector beslaat ongeveer 70% van de economie. Toronto is het belangrijkste zakencentrum van Canada en vele nationale en internationale corporaties evenals banken hebben er hun hoofdkantoor hoewel de concurrentie van Calgary op dit gebied steeds heviger wordt. De industriële basis van Ontario ligt in het gebied van de Golden Horseshoe rond Toronto en in het zuidwesten rond Windsor, de Motorcity van Canada. Grote verliezen in de automobielindustrie aan het begin van de 21e. eeuw hebben echter een grote slag toegebracht aan de economie in onder andere Windsor en Oshawa. De petrochemische industrie, bosbouw en mijnbouw zijn ook belangrijke componenten van de economie. Sudbury is een grote nickelmijn rijk en rond Hamilton is de staalindustrie geconcentreerd.

    Landbouw, eens de grootste tak van de economie, is thans van slecht beperkt belang en maakt minder dan 2% van de economische productie uit.

    Toerisme is eveneens een belangrijke bron van inkomsten en is met name van belang in Toronto en rond de Niagara watervallen.

    Transport

    De St. Lawrence Seaway is een systeem van gekanaliseerde rivieren en meren die de Grote Meren met de Atlantische Oceaan verbindt en middelgrote zeewaardige schepen toegang tot het Noord-Amerikaanse binnenland verschaft.Het zuiden van Ontario kent een redelijk goed wegennet met belangrijke snelwegen die de grote steden met elkaar verbinden. De snelweg van Toronto naar Windsor is één der drukste in Noord Amerika en sluit aan op de grensovergangen tussen Canada en de Verenigde Staten, met name die tussen Windsor en Detroit, de drukste internationale grensovergang in de wereld.De luchtvaart is van essentieel belang in het dunbevolkte noorden van Ontario waar veel plaatsjes niet per spoor of weg bereikbaar zijn en waar luchttransport de enige verbinding met de buitenwereld vormt. De belangrijkste internationale luchthaven van Ontario is Lester B. Pearson International Airport in Toronto die behalve internationale verbinden ook lijndiensten met alle belangrijkse steden in Ontario onderhoudt.

    Onderwijs

    In Ontario bestaat schoolplicht voor kinderen tussen 6 en 16 jaar oud en is meest gratis. Er bestaat een publiek en een Katholiek schoolsysteem die door de provincie gefinancieerd worden. Scholen van niet katholieke, religieuze aard worden niet door de provincie gefinancieerd. Er zijn verschillende belangrijke universiteiten rondom Toronto en elders in Ontario.

    Ontario, gelegen in het centrum van Canada, is de enige provincie die aan de Grote Meren grenst. Van oost naar west meet de provincie zo'n 1690 km terwijl van noord naar zuid de provincie ongeveer 1730 km beslaat. Het gebied wordt in drie regio's opgedeeld:

    Het Canadees Schild - dit gebied beslaat ongeveer de helft van de oppervlakte van Ontario en is dun bevolkt en meest ongeschikt voor landbouw. Het ligt in het noordwesten en centrale gedeelte van Ontario. Het Canadees Schild wordt gekenmerkt door de vele Meren en rivieren die het rijk is. Hoewel de grond zich niet leent voor agrarische doeleinden is het bijzonder rijk aan natuurlijke grondstoffen en mineralen.

    De Hudsonbaai Laaglanden - deze laaglanden (gemiddeld niet meer dan 150m boven zeeniveau zijn vrijwel onbevolkt. Het ligt in het noorden van de provincie waar het vanaf het Canadees Schild naar de Hudsonbaai afloopt. De rotsen van de Hudsonbaai Laaglanden slijten minder snel onder erosie dan die van het Schild en sinds de laatste grote ijstijd is het gebied langzaam aan het opveren. Door de slechte afwatering van deze laaglanden is een groot deel van het gebied vrij moerassig van aard. In het noordoosten ligt Ontario's hoogste punt op 693 meter boven zeeniveau.

    De St. Lawrence Vallei en de Grote Meren - ten zuiden van het Canadees Schild ligt de dichtbevolkte vallei van de St. Lawrence rivier en het gebied rond de Grote Meren, gescheiden door een kleine uitloper van het schild zelf. Het terrein ten noorden van de Grote Meren is enigszins heuvelachtig. Het meest zuidelijke punt van Ontario, Pelee Island, ligt op ongeveer dezelfde breedtegraad als Madrid.

    Meren en rivieren

    Hoewel Ontario niet direct aan zee grenst heeft het toch een totale kustlijn van zo'n 5000 km aan zowel de Grote Meren als de Hudsonbaai. Vier van de vijf Grote Meren grenzen aan Ontario - alleen het Michiganmeer ligt geheel in de Verenigde Staten. Het gebied is van groot belang voor de economie vanwege de verbindingen die het biedt met zowel de VS als de verbinding, via de Saint Lawrencerivier, met de Atlantische Oceaan. De kust aan de Hudsonbaai, en de Jamesbaai, een arm van de Hudsonbaai, is economisch onbelangrijk vanwege de hoge noorderlijke ligging.

    Andere grote meren in Ontario zijn onder andere Saint Clairmeer, Lake of the Woodsmeer, Simcoemeer, Nipigonmeer en Nipissingmeer. Verder kent de provincie vele duizenden kleinere meren en meertjes die in het noorden en het westen in meest onbegaanbaar terrein verspreid liggen in het Canadees Schild.

    De belangrijkste rivieren zijn de Saint Lawrencerivier, die de Grote Meren met de Atlantische Oceaan verbindt, en de Detroit, die gelegen tussen Detroit, Michigan en Windsor, Ontario ligt en een grote economische betekenis heeft. De meeste andere rivieren van Ontario zijn slecht begaanbaar hoewel sommige, zoals de rivieren de Ottawa en Niagara gebruikt worden voor de opwekking van hydroelektriciteit. Rond Niagara bevinden zich ook de bekende Niagarawatervallen.

    Klimaat

    Vanwege de grote oppervlakte en ligging van Ontario is het klimaat zeer gevarieerd. In het zuiden van de provincie, rond Windsor, heerst een, voor Canada, gematigd en vochtig klimaat met gemiddelde temperaturen van rond de 23 graden celsius in de zomer tot -4 graden in de winter. De aanwezigheid van de Grote Meren heeft een temperend effect op het klimaat hoewel in de winter zware sneeuwstormen kunnen voorkomen aan de rand van de meren door de westelijke winden die vanaf het water overland blazen. Zuidwest Ontario heeft de hoogste mate van tornados van Canada en wordt algemeen als een uitloper van Tornado Alley gezien. De ligging van zuid Ontario aan de grens waar warme winden vanuit de VS en koude luchtmassas vanaf het Arctische gebied regelmatig samenkomen, kent vele soms zware onweersbuien.

    Verder naar het noorden is het klimaat harder van aard met korte, warme zomers en lange, koude tot zeer koude winters. Temperaturen die tot onder de -40 graden dalen komen regelmatig voor in het hoge noorden van Ontario. Aan de rand van de Hudsonbaai is de gemiddelde vorstvrije periode in de zomer slechts ongeveer 60 dagen lang.

    Ontario heeft de grootste bevolking van alle provincies van Canada met, volgens de volkstelling van 2006, 12.686.952 inwoners. Het grootste deel van deze bevolking woont op slechts een klein percentage van het totale gebied, voornamelijk in het zuiden van de provincie en langs de zuidwestelijk grens met de Verenigde Staten. Het dichtbevolkste deel van Ontario is het gebied tussen Toronto en Niagara en staat bekend als de Golden Horseshoe. De regios rond Ottawa en het Ontario Schiereiland van London tot Windsor zijn ook dichtbevolkt. Hoewel tot aan ongeveer 1900 de bevolking voornamelijk op het platteland leefde is de bevolking sindsdien voor het overgrote deel in de stedelijke gebieden geconcentreerd.

    De totale bevolkingsgroei van Ontario bedroeg tussen 1991 en 2001 ongeveer 14%, grotendeels gevoed door immigranten die zich voornamelijk rond Toronto en de andere grote steden vestigen. De grootste etnische groepen zijn mensen van Britse en Franse afkomst die 25% respectievelijk 5% van de bevolking uitmaken. Verder zijn er grote groepen Italianen en andere Europeaanse gemeenschappen en, vooral sedert het einde van de 20e eeuw vele zuid-Aziaten, Libanezen en Somaliërs. De meer dan 70.000 indianen die in Ontario wonen leven meest op reservaten en de meerderheid van hen behoort tot de Ojibway.

    De belangrijkste godsdienten zijn het Rooms-katholicisme en het protestantisme die elk ongeveer 35% van de bevolking uitmaken. Verder bevinden zich in de steden grote groepen Moslims en is zo'n 16% van de Ontarians niet-godsdienstig.

    Steden

    Alle grote steden van Ontario liggen in het zuiden van de provincie. De hoofdstad, Toronto telt bijna 2 1/2 miljoen inwoners terwijl het stedelijke gebied meer dan 4 miljoen mensen telt ofwel zo'n 15% van de totale Canadese bevolking.

    10 grootste steden in Ontario zijn :Toronto-Ottawa-Missisauga-Hamilton-London-Brampton-Markham-Winsor-Kitchener-Vaughan.

     

    06:00 Gepost door Hexana in PR Ontario | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, provincie, steden |  Facebook |

    23-02-08

    Yukon-Dawson City -Goudkoorst

    image

    Dawson City is een stad in het Canadese Yukon Territory. De stad heeft minder dan 2000 inwoners maar staat bekend om de goudkoorts die eind 19e eeuw op gang kwam. De goudzoekerskoorts van 1898 veranderde deze afgelegen plaats midden in de wildernis in de grootste stad (40.000 inw.) ten westen van Winnipeg en ten noorden van Seattle. De dagen zijn lang in de zomers van Dawson City. Activiteiten in dit stadje zijn onder andere een rondleiding door de goudvelden, een bezoek aan het Diamond Tooth Gerties Casino, boottrips op de rivier de Yukon en een bezoek aan de Gaslight Follies show in het Palace Grand Theatre. Dawson City ligt 248 km ten zuiden van de noordpoolcirkel en wordt gezien als toegangspoort naar dit gebied.

    Afbeelding:Dawson1.jpg

    Toen de goudmijnen uitgeput raakten, trokken de meeste bewoners weer weg uit dit barre gebied, en nam de plaats qua betekenis en bekentenis steeds verder af. Het dieptepunt hiervan werd officieel bevestigd in 1952, toen de stad zijn functie als hoofdplaats verloor aan Whitehorse.

    Goudkoorts

    In 1896 werd in Dawson City goud ontdekt op de plek waar een Indiaans visserskamp was gevestigd. Deze ontdekking leidde tot een ware stormloop waarbij duizenden mensen vanuit de hele wereld naar deze regio trokken. Na de turbulente Gold Rush riep de Canadese regering in 1898 de Yukon officieel uit tot een van de Canadese Territories.

    De ontdekking van goud in 1896 die de ingrijpende Goudkoorts van Klondike in gang zette, wordt doorgaans toegeschreven aan drie pioniers uit de Yukon-regio. Het gebeurde allemaal op een zonnige namiddag in augustus toen George Carmack, Dawson Charlie en Skookum Jim langs Rabbit Creek trokken (later omgedoopt tot Bonanza Creek). Een andere versie van het ontdekkingsverhaal is dat ene mevrouw Carmack het goud aantrof toen ze George's kleren waste. Omdat er geen aanvoer van goederen van buitenaf bestond, pakten de mijnwerkers hun eigen voorraden in voor een tocht van 800 kilometer over woest terrein, bergpaden (bv. de Chilkoot en White Pass), meren en de Yukon-rivier.

    dawson-view2

    Klimaat

    Dawson City heet een (sub)poolklimaat. In juli kan het gemiddeld zo'n 23°C worden, maar in januari is het ongeveer -31°C. Dus, net als wel meer plaatsen in het noorden van Canada, grote temperatuurschommelingen.

     Goudkoorts van Klondike

    goud 2goudklomp

    In 1896 werd goud gevonden in de Bonanza Creek, nabij Dawson City in Yukon Territory, Canada. Toen een aantal mijnwerkers in 1897 met hun goud in Seattle aankwamen, begon de grootste goudkoorts die de wereld tot dan toe had gezien. Duizenden goudzoekers trokken naar de regio Klondike in Yukon en daarom wordt deze beweging Klondike Goldrush genoemd. Dawson City groeide binnen een paar maanden tot een metropool van wel 40.000 inwoners.

    De goudzoekers (miners) konden gebruikmaken van twee routes naar de Klondike: via land of via zee. De over-landroute ging dwars door Brits-Columbia en de zeeroute ging via de Inside Passage, een vaarroute tussen de eilanden voor de westkust van Canada. De meeste goudzoekers namen de route via zee. Ze kwamen dan in Skagway, Alaska aan, en moesten dan de Chilkoot pas oversteken. Na het nemen van de pas werd een vlot gebouwd en kon men de Yukon rivier afzakken tot Dawson City.

    De goudvoorraad was snel uitgeput. Toen in 1899 in Nome in Alaska goud werd gevonden vertrokken de goudzoekers.

    een zeer intersante site over yukon hier

    06:00 Gepost door Hexana in PR Yukon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, goud, toerisme |  Facebook |