15-03-08

Stad Québec

125px-QuebeccitycoaDe stad Québec is de hoofdstad van de gelijknamige Canadese provincie, zo'n 250 km ten noord-oosten van Montréal. De stad Québec heeft ongeveer 530.000 inwoners; de agglomeratie telt ruim 705.000 inwoners en is daarmee de tweede in de provincie (alleen Montréal is groter) en de zevende in Canada. De stad ligt op de Kaap Diamant aan de oever van de Saint Lawrencerivier, die bij de stad een breedte van 800 meter bereikt. De stad heeft een haven aan de Saint Lawrencerivier en nijverheden verwerken producten uit de omgeving zoals hout. Aan de overkant van de rivier ligt de stad Lévis met 127.352 inwoners, die tot het stedelijk gebied van Québec gerekend wordt.

Geschiedenis : Fransen

De stad Québec met links het Château Frontenac en rechts de Saint Lawrencerivier.
De stad Québec met links het Château Frontenac en rechts de Saint Lawrencerivier.

De streek rondom Québec werd al lang door indiaanse jagers en vissers bewoond toen de Franse ontdekkingsreiziger Jacques Cartier hier in 1535 voet aan land zette. Québec werd officieel op 3 juli 1608 gesticht door Samuel de Champlain als eerste permanente nederzetting van de Franse kolonie Nieuw-Frankrijk. De plek bij de versmalling van de Saint Lawrencerivier, daar waar de Saint-Charlesrivier erin uitmondt, en aan de voet van de Kaap Diamant, werd beschouwd als een strategisch goede locatie en een gunstige uitvalbasis voor verdere ontwikkeling van de kolonie. De versmalling in de rivier gaf de stad ook haar naam: Kebek, een woord uit de Algonquin-taal, betekent "vernauwing".

De nederzetting bestond aanvankelijk uit niet meer dan een houten versterking en een handelspost, en bleef nog lang bescheiden van omvang omdat de Fransen niet echt werk maakten van hun kolonie. In 1663, het jaar waarin Québec de officiële hoofdstad van Nieuw-Frankrijk werd, waren er nog slechts 550 inwoners. Na een verwoestende brand in 1682 werden de huizen van de stad in steen herbouwd.

Québec werd herhaaldelijk bedreigd door de Engelse kolonisten in het zuiden. Een eerste aanval van Britse troepen in 1629 leidde tot drie jaar Britse overheersing, maar een tweede veroveringspoging van de Britten in 1690 had geen succes. De Vrede van Utrecht in 1713 leidde tot een tijdelijke ontspanning. De handel bloeide op en in 1737 werd de Chemin du Roy, de eerste landweg van Québec naar Montréal langs de noordoever van de Saint Lawrencerivier, voltooid.

Engelsen

De Abraham-vlaktes
De Abraham-vlaktes

Na verloop van tijd nam de druk van de Engelsen weer toe. In 1759, tijdens de Zevenjarige Oorlog, belegerden de Engelsen de stad opnieuw. Vanaf boten op de rivier voerden zij twee maanden lang bombardementen uit. Op 13 september versloegen de troepen van Britse generaal James Wolfe die van de Franse generaal Louis-Joseph de Montcalm tijdens de slag op de vlaktes van Abraham vlak buiten de stadspoorten. Québec werd door de Engelsen ingenomen. Bij het Verdrag van Parijs in 1763 werd de stad definitief door de Engelsen ingelijfd. De voormalige hoofdstad van Nieuw-Frankrijk werd nu de hoofdstad van de Britse kolonie Quebec. De stad had bij de overname door de Britten zo'n 8000 inwoners (van de 70.000 in de hele kolonie).

Tijdens de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog in 1775 werd de stad aangevallen door de Amerikaanse revolutionairen, die hoopten dat Canada zich bij hen zou aansluiten, maar hun poging strandde doordat zij de stad niet konden innemen. In 1791 werd de kolonie Quebec door de Constitutional Act verdeeld in twee kolonies: Laag-Canada met als hoofdstad Québec, en Hoog-Canada (het latere Ontario). De verdedigingswerken van de stad, die steeds weer door aanvallen bedreigd werd, werden versterkt, uitmondend in de bouw van de citadel van 1820 tot 1832.

Negentiende eeuw

Québec kende in de decennia rond 1800 een economische bloei als toegangspoort voor transatlantische schepen die goederen, reizigers en immigranten naar de kolonie brachten, en grondstoffen meenamen naar Groot-Brittannië. Daarnaast ontstond er een belangrijke scheepsbouwindustrie.

Als gevolg van de constante toestroom van immigranten vanuit Groot-Brittannië en vooral Ierland, werd de stad steeds sterker gedomineerd door Engelstaligen. In 1851 was 41 procent van de bevolking Engelstalig, in 1861 een nipte meerderheid van 61 procent. Nieuwe woonwijken (Saint-Roch, Saint-Sauveur, Saint-Jean-Baptiste) ontstonden buiten de stadswallen, maar die vielen vaak ten prooi aan grootschalige branden omdat de huizen meestal van hout werden gebouwd.

Tegen het midden van de negentiende eeuw stagneerde de economische bedrijvigheid. Oorzaken daarvoor was het gebrek aan innovatie, want door de industriële revolutie raakten de houthandel en de bouw van houten schepen achterhaald. Door de aanleg van spoorwegen en het bevaarbaar maken van de Saint Lawrencerivier voor zeeschepen tot Montréal verloor Québec zijn strategische handelspositie aan Montréal, dat rond 1825 Québec in inwoneraantal overvleugelde, en dat rond 1850 de positie van financieel, industrieel en handelscentrum van Canada overnam van Québec.

Als gevolg van deze ontwikkeling trokken veel Engelstaligen verder naar het westen, terwijl de bevolking van de stad Québec aangevuld werd door Franstalige boeren van het platteland. In 1871 was nog maar 31,5 procent van de inwoners Engelstalig, in 1921 was dat percentage verder gedaald tot 10.

Ondertussen verloor Québec langzamerhand ook aan belang als bestuurlijk centrum. Toen Canada in 1841 herenigd werd door de Act of Union, werd Québec niet automatisch als hoofdstad aangewezen. De regering verhuisde regelmatig, waarbij Québec van 1852 tot 1856 en van 1859 tot 1866 als Canadese hoofdstad fungeerde. In 1864 werd in de stad de Conferentie van Québec gehouden, die een nieuwe staatsvorm voor de Britse kolonies in Canada voorbereidde. Vanaf de uiteindelijke invoering van de Canadese Confederatie in 1867 bekleedde Ottawa definitief de functie van hoofdstad van Canada. Québec werd de hoofdstad van de nieuwe provincie Québec, maar de bevolking stagneerde tussen 1870 en 1900.

Twintigste en eenentwintigste eeuw

Skyline van Québec
Skyline van Québec

In de twintigste eeuw was de stad een bloeiende provincieplaats. In 1917 werd een vaste oeververbinding over de Saint Lawrencerivier voltooid, de Pont de Québec. Het is nog altijd de langste brug met cantileverconstructie ter wereld.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden twee geallieerde conferenties in Québec gehouden (in 1943 en 1944) waaraan Winston Churchill en Franklin Roosevelt deelnamen.

In 1985 werd de oude stad van Québec op de lijst van werelderfgoed van de UNESCO geplaatst als een van de best bewaarde koloniale steden ter wereld.

In april 2001 werd in Québec een Amerikaanse topontmoeting gehouden, waarbij over de vrijhandelszone Free Trade Area of the Americas onderhandeld werd. Hierbij ontstond veel protest van de andersglobalisten.

In 2002 werd een stedelijke herinrichting doorgevoerd, waardoor de stad Québec uitgebreid werd met de steden Sainte-Foy, Beauport, Charlesbourg, Sillery, Loretteville, Val-Bélair, Cap-Rouge, Saint-Émile, Vanier en Lac-Saint-Charles. Twee steden, Ancienne-Lorette en Saint-Augustin maakten tijdelijk deel uit van Québec, maar in 2004 verwierven ze bij referendum weer hun zelfstandigheid.

Word vervolgd

07:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (1) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |

Commentaren

Interessant Mijn oom woonde in Canada (is daar enkele maanden helaas gestorven) en mijn tante is Canadienne (van Quebec). Jammer dat ze geen Nederlands kent, anders had ik haar een link naar je blog opgestuurd.

Gepost door: Vrijdenker | 15-03-08

De commentaren zijn gesloten.