01-04-08

Québec - Trois-Rivières

Trois-RivieresTrois-Rivières is een stad in Canada in de provincie Québec, gelegen op de noordelijke oever van de Saint Lawrencerivier bij de monding van de rivier Saint-Maurice. De naam (letterlijk: drie rivieren) is gebaseerd op de optische illusie die ontstaat door enkele eilandjes in de monding van de Saint-Maurice.

20060529-094726_c44017Trois-Rivières bevindt zich halverwege de stad Québec (130 kilometer) en Montréal (140 kilometer). Het is de hoofdplaats van de administratieve regio Mauricie, sinds 1852 zetel van een Rooms-katholieke bisschop en sinds 1969 van de Université du Québec à Trois-Rivières met circa 10.000 studenten. Trois-Rivières telde in 2005 125.086 inwoners, het stedelijk gebied heeft zo'n 137.000 inwoners. Circa 98 procent van de bevolking is Franstalig.

Trois-Rivières_Des_ForgesDe huidige gemeente Trois-Rivières is ontstaan in 2002 door samenvoeging van de gemeenten Cap-de-la-Madeleine, Sainte-Marthe-du-Cap, Saint-Louis-de-France, Trois-Rivières-Ouest en Pointe-du-Lac met de oorspronkelijke stad Trois-Rivières. De vervaardiging van krantenpapier en de opwekking van waterkracht bij de Saint-Mauricerivier vormen de voornaamste economische activiteiten van de stad.

Geschiedenis

Trois-Rivières is na Québec de oudste stad van de provincie Québec. Nadat Samuel de Champlain al in 1603 gewezen had op de gunstige locatie, werd de plaats op 4 juli 1634 door Nicolas Goupil, heer van Laviolette gesticht als tweede stad van de kolonie Nieuw-Frankrijk. Oorspronkelijk was Trois-Rivières bedoeld als handelspost voor bont. De nederzetting kreeg in 1737 met de Chemin du Roy een landverbinding met Québec. Trois-Rivières had bij de Britse machtsovername in 1760 echter nog maar 586 inwoners. In de negentiende eeuw zette de groei in; hout werd het belangrijkste exportproduct, en vanaf 1930 was Trois-Rivières de belangrijkste producent van krantenpapier ter wereld. In 1908 werd de stad in de as gelegd door een brand, die maar een paar gebouwen spaarde.

Bezienswaardigheden

-Trois-Rivières_ArchitectureTrois-Rivières heeft een oude stadskern met enkele gebouwen uit de 18de eeuw. Het grootste deel van de gebouwen dateert echter van na de stadsbrand van 1908. De Manoir Boucher-de-Niverville is in 1729 voor de eerste Seigneur van de stad gebouwd en toont tegenwoordig een kleine verzameling Frans-Canadese meubels uit de 18de eeuw. Het Ursulinenklooster werd in 1697 in Trois-Rivières gevestigd; het valt op door zijn koepel. In het oude complex is het Musée des Ursulines gevestigd, dat een verzameling historische boeken, kleding, beeldhouwwerken en godsdienstige voorwerpen toont. Vanuit de kloostertuin heeft men een mooi uitzicht over de Saint Lawrencerivier. De neo-gotische Kathedraal van de Onbevlekte ontvangenis dateert uit 1858-1905 en is ontworpen door Victor Bourgeau. De oude gevangenis is een mooi gebouw uit 1816-1822. In de voorstad Cap-de-la-Madelaine bevindt zich een bedevaartsoord, de Sanctuaire Notre-Dame-du-Cap, bestaande uit een van de ouste kerkjes in Canada uit circa 1717 en een ruime moderne kerk, de Basilique Notre-Dame-du-Rosaire.

06:30 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |

31-03-08

Quebec - Montréal 5/5

Ondergrondse stad

De "ondergrondse stad" van Montréal (Frans: La ville souterraine, Engels: Underground City) is een enorm complex van ondergrondse hallen en tunnels onder het centrum, die met elkaar verbonden zijn. Het staat in Montréal ook wel bekend als de “ville intérieure”. In de ondergrondse stad bevinden zich zo’n 1600 winkels, banken, faculteiten, hotels, restaurants, bioscopen, musea en kantoren. Bovendien bevat het complex zeven metrostations, twee treinstations, een busterminal en een hockey-arena. Er zijn meer dan 120 in- en uitgangen, en de ondergrondse stad wordt dagelijks gebruikt door zo’n 500.000 mensen, vooral om het verkeer en de strenge winters te ontwijken. Vanwege deze ondergrondse stad noemt men Montréal soms “twee steden in één”.

Vieux-Montréal

Ten zuidoosten van het zakencentrum ligt Vieux-Montréal, oftewel Oud-Montréal. Het grootste deel van deze oude kern is door de jaren heen behouden gebleven of gerestaureerd. Dat de historische stad behouden bleef is te danken aan het feit dat het zakencentrum in de twintigste eeuw naar het noorden verschoof, terwijl anderzijds ook de haven verplaatst werd. Zodoende bleef dit deel van de stad achter als historisch gebied.

Vieux-Montréal is een zone met vele attracties, waaronder natuurlijk de oude haven, maar ook een aantal historische gebouwen, deels gelegen aan de hoofdpleinen: de Place Jacques-Cartier, de Place d’Armes en de Place d'Youville.

Aan het eerstgenoemde plein staat het stadhuis (Hôtel de Ville) uit circa 1870, gebouwd in Second Empire-stijl. Vanaf het balkon deed de Franse president Charles de Gaulle in 1967 zijn beroemde uitspraak 'Vive le Québec libre!' Naast het stadhuis staat het Château Ramezay, een herenhuis uit de achttiende eeuw. Vlakbij bevindt zich de Marché Bonsecours, een overdekt marktgebouw uit 1845 met een opvallende koepel, en de fraaie Chapelle Notre-Dame-de-Bonsecours, de kapel van de zeelieden die deels nog uit de achttiende eeuw stamt.

Aan het Place d'Armes staat de Basilique Notre-Dame, de beroemdste kerk van Montréal, gebouwd in 1824-1829 in neo-gotische stijl door architect James O'Donnell. Het rijke interieur is in 1872-1880 aangebracht door Victor Bourgeau. Aan het plein staan verder het voormalige seminarie Saint-Sulpice uit 1695 (het oudste gebouw van Montréal), het gebouw van de New York Life Insurance uit 1889 (de eerste wolkenkrabber in Montréal met zijn acht verdiepingen) en de Banque de Montréal met een enorme neo-classicistische gevel uit 1847.

Aan het Place d'Youville staat onder meer het imposante douanekantoor uit 1912-1936 en de oude kloostergebouwen van de Soeurs Grises. Het aangrenzende veldje met de naam Pointe-à-Callière is de plaats waar Montréal gesticht werd. Een archeologisch centrum herinnert daaraan.

In de straten van Vieux-Montréal, zoals de Rue Notre-Dame, de Rue Saint-Jacques en de Rue Saint-Paul staan nog verschillende andere interessante gebouwen. Het Maison Papineau en het Maison du Calvet zijn twee achttiende-eeuwse woonhuizen. De Banque Royale du Canada aan de Rue Saint-Jacques was na de bouw in 1924 het hoogste bouwwerk uit het Britse Rijk.

Attracties buiten het centrum

Het Olympisch stadion van Montréal
Het Olympisch stadion van Montréal
  • Parc du Mont-Royal, een uitgestrekt park op de top van de heuvel, in 1876 geopend. Het werd ontworpen door de tuinarchitect Frederick Law Olmsted, die ook het Central Park in New York ontwierp. Vanuit het park heeft men een schitterend uitzicht over de stad.
  • Olympisch stadion, gebouwd voor de Olympische Spelen van 1976. De uitvoering van het revolutionaire ontwerp van de Franse architect Roger Taillibert leverde zoveel problemen op dat het bouwwerk niet op tijd voltooid kon worden. De 169 meter hoge schuine toren was pas in 1987 klaar.
  • Biodôme de Montréal, een ecologisch museum waar vier ecosystemen worden nagebootst: tropisch regenwoud, poolstreken, bossen in Québec en het maritieme ecosysteem van de Saint Lawrencerivier.
  • Jardin botanique de Montréal, een botanische tuin met een oppervlakte van 73 ha, geopend in 1931. Er zijn 26.000 plantensoorten te zien, deels in serres en in een Chinese en een Japanse tuin. Daarnaast is er een insectarium.
  • Quartier chinois (China Town) langs de Rue de La Gauchetière, ontstaan rond 1860. Twee Chinese poorten uit 1963 markeren het gebied.
  • Oratoire Saint-Joseph, een enorme koepelkerk op de noord-westelijke helling van de Mont Royal, gebouwd van 1924 tot 1966; het is een populair bedevaartsoord dat twee miljoen bezoekers per jaar trekt.
  • Quartier Latin rondom de Rue Saint-Denis en Carré Saint-Louis, een levendige wijk rondom de Université du Québec à Montréal met talloze restaurants en alternatieve winkeltjes.
  • Île Sainte-Hélène en Île Notre-Dame, twee eilanden in de Saint Lawrencerivier vol attracties zoals een pretpark, een oud fort met een museum over de geschiedenis van Canada, een theater en resten van de Wereldtentoonstelling van 1967.

Verkeer en vervoer

Kunst op metrostation Champs de Mars
Kunst op metrostation Champs de Mars
 
De Jacques Cartier brug
Université de Montréal
Université de Montréal
Concordia University, Downtown Campus
Concordia University, Downtown Campus

Montréal is een verkeersknooppunt voor oost-Canada, met een goed ontwikkelde infrastructuur die de stad met de rest van Canada, de Verenigde Staten en Europa verbindt. In Montréal zijn de hoofdkantoren gevestigd van de nationale spoorwegmaatschappij VIA Rail Canada en van de luchtvaartmaatschappij Air Canada.

Openbaar vervoer

De stad beschikt over een aantal buslijnen, metrolijnen en regionale treinen, beheerd door de Société de transport de Montréal. Elk station van het metronetwerk van Montréal is ontworpen door een verschillende architect, met eigen thema’s en originele kunst. De metrotreinen rijden op rubberbanden waardoor ze veel minder lawaai maken dan de meeste andere. Het netwerk bestaat uit vier lijnen en vijfenzestig stations en werd geopend in 1966 als voorbereiding op de Wereldtentoonstelling Expo 67. Het project werd gestart door burgemeester Jean Drapeau, die ook de Olympische Spelen naar Montréal haalde.

Montréal beschikt over prima treinverbindingen, bijvoorbeeld naar Québec en Toronto maar ook New York.

Vliegvelden

Montréal heeft twee internationale vliegvelden, één voor passagiersverkeer en een andere voor cargo operaties. Het Aéroport international Pierre-Elliott-Trudeau de Montréal (Montréal-Pierre Elliott Trudeau International Airport; vroeger Dorval genoemd) is het passagiersvliegveld en is een HUB-luchthaven voor Air Canada en Air Transat. Aan de noordkant van de stad ligt het Aéroport international Montréal-Mirabel (Montréal-Mirabel International Airport), dat eigenlijk de belangrijkste passagiersluchthaven had moeten worden, maar waar nu alleen cargo operaties worden uitgevoerd. Montréal-Trudeau was het op twee na drukste vliegveld van Canada in 2005. In dat jaar reisden er 10,9 miljoen passagiers door het vliegveld. Verwacht wordt dat aan het einde van 2006 dat aantal tot 11,2 miljoen zal zijn toegenomen. Het vliegveld staat momenteel in directe verbinding met 117 bestemmingen.

Wegennet

Montréal heeft, net als vele andere grote steden, een groot fileprobleem. Dit geldt met name voor de wegen die de stad verbinden met voorsteden die niet op het Eiland van Montréal liggen, zoals Laval en Longueuil. Door de breedte van de Saint Lawrencerivier is het kostbaar en ingewikkeld om extra brugverbindingen te maken. Daarom zijn er slechts vier verkeersbruggen over deze rivier, terwijl er maar liefst acht zijn die de smallere Rivière des Prairies oversteken.

Universiteiten

Montréal heeft zes universiteiten en twaalf zogenaamde “junior colleges” in een straal van acht kilometer. De stad heeft de op één na hoogste concentratie post-middelbare school studenten van alle grote Noord-Amerikaanse steden.

Franstalige Universiteiten

  • Université de Montréal, gesticht in 1876, ca. 55.000 studenten:
    • École Polytechnique de Montréal
    • HEC Montréal (Écoles des Hautes Études Commerciales de Montréal)
  • Université du Québec:
    • Université du Québec à Montréal (UQAM), gesticht in 1969, ca. 40.000 studenten
    • École de technologie supérieure (ETS)
    • École Nationale de l’Administration Publique (ENAP)
    • Institut National de la Recherche Scientifique (INRS)
  • Université de Sherbrooke (in Sherbrooke, campus in Longueuil)
  • Université Laval (campus in Longueuil)

Engelstalige Universiteiten

  • McGill-universiteit, gesticht in 1821, ca. 30.000 studenten
  • Concordia University, gesticht in 1974, ca. 30.000 studenten

06:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |

30-03-08

Quebec - Montréal 4/5

200px-Montreal-Metro,_Champs-de-Mars-20050329      200px-Montreal_autoroute
Montréal is het culturele centrum van Québec en eigenlijk van heel Franstalig Noord-Amerika. De stad is het hoofdkwartier voor de Franstalige media, met radio- en tv-stations (Radio-Canada, Télé-Québec, TQS en TVA), film, multimedia en gedrukte pers (de Franstalige kranten zijn La Presse, Le Devoir en het boulevardblad Le Journal de Montréal). In 2005 werd de Grande Bibliothèque du Québec geopend (circa vier miljoen documenten waarvan 1,2 miljoen boeken), die onder meer dienst doet als nationale bibliotheek voor de provincie Québec.

Het theater van Montréal wordt gedomineerd door Franstalige producties. De bekendste theaters zijn het Théâtre Saint-Denis, het Théâtre du Rideau Vert en het Théâtre du Nouveau Monde. Franstalige films (uit Québec) worden ook sterk gepromoot, ook al zijn de grote Hollywood producties duidelijk de marktleider. Internationaal bekende cineasten zijn Claude Jutra en Denys Arcand. Een belangrijke functie heeft het filmmuseum Cinémathèque Québecoise. In Montréal wordt een internationaal filmfestival gehouden, het Festival des films du monde.

Montréal is ook de culturele hoofdstad voor Engelstalig Québec. Het dagblad Montréal Gazette, de McGill-universiteit en het Centaur Theatre zijn de pijlers onder de Engelstalige cultuur in Montréal.

Het belangrijkste culturele centrum van de stad is het Places-des-Arts. In dit theater- en concertgebouwcomplex uit de jaren zestig van de twintigste eeuw zijn onder andere het wereldberoemde symfonieorkest Orchestre Symphonique de Montréal met chefdirigent Kent Nagano en de balletgroep Grand Ballets Canadiens regelmatig te zien en te horen. Ook staan hier de Opéra de Montréal en het Musée d’Art Contemporain de Montréal (Museum voor moderne kunst), opgericht in 1964.

Andere gezelschappen in de stad zijn de orkesten Orchestre Métropolitain de Montréal, het Orchestre de chambre McGill, I Musici de Montréal en de dansgroep La La La Human Steps. Het bekendste van al deze instituten is ongetwijfeld het Cirque du Soleil.

places beaux arts

Het Musée des Beaux Arts is een van de voornaamste kunstmusea van Canada, gesticht in 1860. Het bezit een gevarieerde collectie met een nadruk op Canadese kunstenaars van Cornelius Krieghoff tot Paul-Émile Borduas en Jean-Paul Riopelle, en trekt ongeveer 500.000 bezoekers per jaar. Sinds 2000 is ook het voormalige Musée des Arts décoratifs (toegepaste kunst) erin ondergebracht. Andere bekende musea zijn, naast het al genoemde museum voor moderne kunst, het Musée McCord d'histoire canadienne, gewijd aan de Canadese geschiedenis en volkscultuur, en het Centre Canadien d'Architecture.

Er is een levendige popmuziekscene, vooral actief in het Quartier Latin. De contacten tussen de verschillende gemeenschappen in Montréal levert vaak verrassende resultaten op. Een van de meest succesvolle bands is Arcade Fire, verder zijn Simple Plan en de post-rockbands Godspeed You! Black Emperor, A Silver Mt. Zion Set Fire To Flames en Bell Orchestre te noemen. Franse chansons zijn onder meer te horen tijdens het jaarlijkse festival Francofolies. De muziekscene heeft in het verleden musici als Oscar Peterson, Leonard Cohen Mylène Farmer en Celine Dion voortgebracht.

In de zomer worden er verschillende festivals en culturele evenementen georganiseerd waaronder het Festival International de Jazz de Montréal en het Festival Juste pour Rire. Het nachtleven van Montréal is zeer dynamisch, de belangrijkste wijken met bars en clubs vindt men rondom Rue Crescent en Rue Sainte-Catherine in de binnenstad en in het Quartier Latin aan de Rue Saint-Denis.

Sport

250px-Eishockey_Eisbaeren_gegen_Capitals

De populairste sport in Montréal is ijshockey. De Canadiens de Montréal (Engels: Montreal Canadiens; officiële naam: Le Club de Hockey Canadien) maken deel uit van de NHL competitie en hebben al vierentwintig keer de Stanley Cup gewonnen, de meest prestigieuze ijshockeybeker van Noord-Amerika. Zij spelen thuis in het Centre Bell. De Alouettes de Montréal maken deel uit van de Canadian Football League en spelen in het Stade Percival-Molson.

300px-Circuit_Monreal
Ook wordt er in Montréal elk jaar een
Grand Prix Formule 1 georganiseerd, op het Circuit Gilles Villeneuve. Het eerste divisie voetbalteam van Montréal heet “Montréal Impact”. In 2005 ontving Montréal de Wereldkampioenschappen zwemmen en in 2006 het Wereldkampioenschap shorttrack voor landenteams.

Morgen het laatste deel

06:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: steden, quebec, canada |  Facebook |

29-03-08

Quebec - Montréal 3/5

In 1701 had Montréal 1200 inwoners, in 1789 waren het er 5500. Daarna ontwikkelde de bevolking zich zoals aangegeven in de tabel hiernaast.

200px-Concordia_University_(Downtown_campus)

In de agglomeratie van Montréal woonden in 2005 officieel 3.720.000 mensen op 4047 km²; dit is bijna de helft van alle inwoners van de provincie Québec. De voornaamste voorsteden zijn Laval (370.368 inwoners) op een eiland ten noorden van Montréal, Longueuil (232.005) op de zuidelijke oever van de Saint Lawrencerivier, Terrebonne (93.097), Saint-Jean-sur-Richelieu (86.795) en Repentigny (76.458). Het inwoneraantal van de agglomeratie stijgt jaarlijks met ruim één procent. Montréal groeit daarmee langzamer dan de andere grote Canadese steden.

Ongeveer 14 procent van de bevolking maakt deel uit van een etnische minderheid. Naar schatting hebben zo’n 100.000 van hen (4,2 procent) een zwarte huidskleur. Andere niet-Canadese bevolkingsgroepen zoals Marokkanen (geschat op ongeveer 140.000), Zuid-Amerikanen, Zuid-Aziaten en Chinezen maken ook een groot deel uit van de samenleving in Montréal.

Religie

200px-Notre-Dame_intérieur

Montréal is de zetel van een Rooms-Katholiek aartsbisschop en een Anglicaans bisschop. De stad is overwegend Rooms-Katholiek (maar liefst 74,5 procent van de bevolking), wat zeer ongebruikelijk is voor een grote Noord-Amerikaanse stad. Hierbij moet opgemerkt worden dat dit vooral komt doordat de bevolking van Montréal het katholieke geloof vaak associeert met hun cultureel erfgoed. Het gaat dan met name om inwoners van Franse, Italiaanse en Ierse afkomst en in werkelijkheid is maar een klein percentage van hen ook actief gelovig.

Buiten het Rooms-Katholieke geloof, is 7,02 procent van de bevolking protestants (meestal Anglicaans) en 3,03 procent Orthodox, wat vooral veroorzaakt wordt door het grote aantal inwoners van Griekse afkomst. Door de grote groep immigranten van niet-Europese afkomst, zijn er ook andere dan christelijke religies aanwezig. De Islam is de grootste niet-Christelijke godsdienst met zo’n 100.000 gelovigen, de op één na grootste concentratie van Moslims in Canada. De Joodse gemeenschap van Montréal bestaat uit ongeveer 90.000 personen, geconcentreerd in enkele buurten.

Talen

Door de diverse bevolking van Montréal worden er vele verschillende talen gesproken. In 2001 sprak 67,29 procent van de bevolking Frans als moedertaal, gevolgd door 12,07 procent Engelssprekenden. De overige 20,64 procent bestaat vooral uit andere Europese talen zoals Italiaans (100.000), Spaans, Grieks en Portugees. Ook Arabisch, Chinees en Vietnamees zijn in de stad vertegenwoordigd, en opmerkelijk is dat veel van deze sprekers Frans als tweede taal spreken, en niet Engels. Dit is voornamelijk het gevolg van de strenge taalpolitiek van de overheid sinds de jaren zeventig. Overigens is het grootste deel van de bevolking van Montréal zowel het Frans als het Engels machtig. De Engelstaligen wonen overwegend op de westelijke helft van het Eiland van Montréal, terwijl het oosten van oudsher Franstalig is.

Montréal heeft een omvangrijke “homobuurt”, in het Québécois Frans: “village gai”. Het centrum van deze buurt ligt rondom de Rue Sainte Catherine tussen de metrostations Beaudry en Papineau. Met name in de jaren negentig werd de wijk steeds populairder onder homo’s en lesbiennes, en verdween langzaam maar zeker de ietwat anti-homohouding van de samenleving. Inmiddels is de “village gai” uitgegroeid tot één van de grootste homobuurten ter wereld, en doet niet meer onder voor die van andere steden zoals San Francisco, Amsterdam, Sydney en Londen. Op 29 juli 2006 organiseerde Montréal in deze wijk de “Outgames Mondiaux”, oftewel de Wereld Outspelen, waar 12.000 deelnemers aan meededen en 250.000 bezoekers op af kwamen.

Morgen deel 4

06:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |

28-03-08

Quebec - Montréal 2/5

Geschiedenis

291px-Montréal_1731

In Frans bezit

Huron-, Algonquin- en Iroquois-indianen bewoonden de omgeving van Montréal al ruim 8000 jaar geleden. De eerste Europeaan die het gebied bereikte was de Franse ontdekkingsreiziger Jacques Cartier, die op 2 oktober 1535 het dorp Hochelaga op het Eiland van Montréal binnenkwam. Samuel de Champlain bereikte de plek ruim zeventig jaar later, maar toen bestond Hochelaga niet meer. In 1611 stichtte hij La Place Royale, een bonthandelspost op het Eiland van Montréal, maar de Iroquois verzetten zich tegen deze nieuwkomer en verdedigden hun territorium met succes.

De eerste poging tot een permanente Franse nederzetting op het Eiland van Montréal werd in 1639 gedaan door de Fransman Jérôme Le Royer. Op 17 mei 1642 werd ten slotte de versterkte plaats Ville Marie op het eiland gesticht door een aantal Franse priesters, nonnen en kolonisten van de zendingsgroep Société Notre-Dame de Montréal onder leiding van Paul Chomedey de Maisonneuve. Deze datum wordt beschouwd als de stichtingsdatum van Montréal. Een van de vrouwen in de groep, Jeanne Mance, richtte het Hôtel-Dieu op, het eerste ziekenhuis van Noord-Amerika.

De beoogde evangelisatie van indianen was geen succes, maar Ville Marie werd een belangrijk centrum voor de handel van bont en een uitvalsbasis voor verdere verkenning van Nieuw-Frankrijk door ontdekkingsreizigers als Louis Jolliet en René Robert de La Salle. De Iroquois-indianen bleven de nederzetting echter tot 1701 aanvallen; in dat jaar werd er een vredesverdrag getekend, waarna de handel verder opbloeide.

Een nieuwe bedreiging diende zich aan toen de Engelsen begonnen te azen op Nieuw-Frankrijk. Verschillende aanvallen werden afgeslagen, maar in 1759 viel de hoofdplaats Québec in het kader van de Zevenjarige Oorlog. Montréal capituleerde een jaar later, op 8 september 1760, toen gouverneur Pierre François de Vaudreuil zich overgaf aan het Britse leger, dat onder leiding van Jeffrey Amherst de vestiging in beslag nam.

montreal-canada

In Brits bezit

Het Verdrag van Parijs maakte in 1763 een einde aan de Zevenjarige Oorlog, en Nieuw Frankrijk hoorde vanaf dat moment bij het Britse Koninkrijk onder de naam Province of Quebec. Een deel van de stad werd verwoest door een brand op 18 mei 1765. Amerikaanse revolutionairen onder leiding van Richard Montgomery bezetten Montréal op hun beurt in 1775 in de hoop de bewoners over te halen zich aan te sluiten bij de opstand, maar zij werden een jaar later bij Québec verslagen en verlieten Montréal. Op dat moment was de snelle bevolkingsgroei van Montréal al begonnen, met name door het grote aantal Loyalisten, immigranten uit de jonge Verenigde Staten die trouw wilden blijven aan het Britse gezag, maar ook door Schotse avonturiers, aangetrokken door de bonthandel.

De oprichting in 1779 van de lokale North West Company, die de Britse Hudson's Bay Company moest beconcurreren, luidde de grote bloei van de bonthandel in. Rond 1820 begon de economie van Montréal zich te transformeren tot een handelseconomie. De Bank of Montreal en de Board of Trade werden opgericht; de Rue Saint-Jacques ontwikkelde zich tot het zakenkwartier van de stad. In 1825 werd het Kanaal van Lachine geopend, waardoor het voor schepen mogelijk werd om de tot dan toe onbevaarbare stroomversnellingen van Lachine te passeren. De haven van Montréal werd nu gemakkelijker bereikbaar en maakte een snelle groei door. Montréal was nu de hoofdstad Québec definitief voorbijgestreefd als de grootste plaats in de kolonie en als voornaamste economische en financiële centrum.

Montréal werd in 1832 officieel een stad. In die tijd raakten de Engelstaligen in de meerderheid dankzij een golf van vooral Ierse immigranten. De Engelstalige bovenlaag van de bevolking richtte in Montréal één van de eerste Canadese universiteiten op, de McGill-universiteit (1821), en de rijkere handelsklassen bouwden grote huizen aan de voet van de Mont Royal. In 1851 werd in Montréal de eerste YMCA jeugdherberg geopend.

De Britse overheersing werd echter als onderdrukkend ervaren door een groot deel van de bevolking. Een grote opstand in 1837-1838 tegen het Britse gezag leidde tot een nieuwe inrichting van de kolonie, die nu de Provincie Canada ging heten, en waarvan Montréal in 1844 de hoofdstad werd. De regering verhuisde echter in 1849 naar Toronto nadat opstandelingen het parlamentsgebouw in Montréal in de as hadden gelegd.

Na de confederatie

Het paleis van Justitie in 1880
Het paleis van Justitie in 1880

Ten tijde van de Canadese Confederatie in 1867 woonden er zo'n 100.000 mensen in Montréal. Het was toen veruit de grootste stad en het economische en culturele centrum van Canada. Montréal werd het centrale knooppunt van de spoorwegen, en de spoorwegmaatschappijen vestigden er hun hoofdkantoor. Vooral de sterke ontwikkeling van de financiële sector maakte Montréal tot een internationaal centrum; zo werd het hoofdkantoor van de Royal Bank of Canada in 1907 in Montréal gevestigd. Tussen 1883 en 1918 werden de nabijgelegen dorpen als het ware door de stad opgeslokt waardoor Montréal weer een overheersend Franstalige stad werd. De eerste paardentrammaatschappij was al in 1861 opgericht; in 1894 deed de elektrische tram zijn intrede in Montréal.

Na de Eerste Wereldoorlog kreeg de stad echter te maken met een hoge werkloosheid, die nog eens verergerde door de Grote Depressie van 1929. Pas rond 1935 begon de stad weer uit het economische dal te klimmen, en werd onder andere de bouw van een aantal nieuwe wolkenkrabbers gestart. Symbolisch was de voltooiing van het Sun Life Building, destijds het grootste gebouw in het Britse Rijk. Honderden Rooms Katholieke kerken werden gebouwd, wat onder andere te danken was aan de bevolkingsgroei. Dit verklaart ook twee bekende bijnamen van Montréal: “Stad van de heiligen” en “Stad van de honderd torenklokken”. Naarmate het zwaartepunt van Canada meer naar het westen verschoof kreeg Montréal echter hoe langer hoe meer concurrentie van Toronto, waar vanaf 1934 al de grootste aandelenhandel van Canada plaatsvond.

Na de Tweede Wereldoorlog

Het stadhuis (Hôtel de Ville)
Het stadhuis (Hôtel de Ville)

In het begin van de jaren vijftig bereikte het inwonertal van Montréal de miljoen. Nieuwe plannen voor uitbreiding en modernisering werden gemaakt; het ging onder andere om een metrosysteem, uitbreiding van de haven en de aanleg van een “ondergrondse stad”. Tijdens deze periode werden nieuwe gebouwen bovenop al bestaande gebouwen geconstrueerd. Deze techniek werd onder meer toegepast bij de bouw van het drieënveertig verdiepingen tellende Place Ville-Marie en de zevenenveertig verdiepingen hoge Tour de la Bourse (Beurstoren).

In de jaren zestig vond in de provincie Québec de "Stille revolutie" (La révolution tranquille) plaats. Die leidde tot een groter zelfbewustzijn van de Franstaligen, die tot dat moment economisch altijd ondergeschikt waren geweest aan de Engelstaligen. Het zelfbewustzijn werd uitgestraald door de flamboyante burgemeester Jean Drapeau, die de Wereldtentoonstelling van 1967 en de Olympische Spelen van 1976 naar de stad wist te halen. Het imago van Montréal als internationale metropool werd hierdoor versterkt.

Het streven van de provincie naar meer zelfstandigheid had echter een ernstige keerzijde. Veel Engelstaligen voelden zich steeds minder thuis in de provincie. Vooral na de oliecrisis in 1973 en na het instellen van het Frans als enige officiële taal in 1977 trokken zij naar andere delen van Canada. Veel internationale ondernemingen verplaatsten hun hoofdkatoor naar Toronto, dat binnen enkele jaren de leidende economische positie van Montréal definitief overnam en Montréal ook in bevolkingsaantal snel voorbijstreefde.

De economie van Montréal is sindsdien door een diep dal gegaan; gedurende de jaren tachtig en negentig kwam de werkgelegenheid maar langzaam op gang in vergelijking met andere Canadese steden. Pas halverwege de jaren negentig stabiliseerde de economie van Montréal zich en nieuwe bedrijven en instellingen vestigden zich in de stad. Door deze gunstige economische situatie kon de infrastructuur sterk verbeterd worden. Het metronetwerk werd uitgebreid, nieuwe wolkenkrabbers verrezen en er werd begonnen aan een nieuwe ringweg.

Montréal fuseerde op 1 januari 2002 met de zevenentwintig omringende gemeenten op het Eiland van Montréal. Als gevolg hiervan ontstond er een verenigd Montréal dat het gehele eiland besloeg. Dit viel niet goed bij de bevolking van sommige voormalige gemeenten en na een aantal referenda werd de samenvoeging op 1 januari 2006 gedeeltelijk ongedaan gemaakt. Sindsdien liggen er vijftien gemeenten op het eiland. Een van de voormalige gemeenten is Verdun.

Morgen het derde deel

06:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |

27-03-08

Quebec -Montréal 1/5

Montrel is zo groot en heeft zovele zaakjes die ik je wil laten weten ,

dus heb ik dit op gedeeld in 5 zendingen ,vandaag deel 1 

750px-Montreal_panorama_from_Mt._Royal_in_the_Daytime

Montréal is de grootste stad van de provincie Québec en de op één na grootste stad van Canada, na Toronto. Op 1 januari 2006 woonden in Montréal naar schatting ongeveer 1.650.000 mensen. Groot Montréal had op diezelfde datum een inwonertal van 3.720.000. Montréal is de 15e agglomeratie van Noord-Amerika en de 77e van de wereld.


750px-Montreal_Twilight_Panorama_2006

Montréal ligt op een sikkelvormig eiland in de Saint-Laurentrivier. De naam van de stad is afgeleid van de nabijgelegen heuvel “Mont Royal” oftewel Koninklijke Berg. De stad is in 1642 gesticht door de Fransen als deel van hun kolonie Nieuw-Frankrijk.

750px-Parc_Jean-Drapeau,_Montreal,_Quebec_2

In de provincie Québec, en dus ook in Montréal, is het Frans de officiële taal. Montréal is na Parijs de grootste Franstalige stad ter wereld als het om moedertaalsprekers gaat; het is na Parijs, Kinshasa en Abidjan de grootste stad waar Frans de officiële taal is. De stad is het culturele centrum van Franstalig Canada. De stad vergelijkt zichzelf graag met Parijs en wordt wel eens het 'Parijs van Noord-Amerika' genoemd. Vanwege de status van het Frans als enige officiële taal is ervoor gekozen in dit artikel namen van wijken, gebouwen, instellingen enzovoort in principe in het Frans weer te geven, ook als er een Engels equivalent voor bestaat.

291px-Mont Gezicht op Montréal
 

Montréal is ook een belangrijk internationaal centrum voor handel, industrie, financiën en cultuur. Het centrum van Montréal bestaat grotendeels uit wolkenkrabbers en een grote 'ondergrondse stad', maar er is ook een oud stadscentrum. In Montréal werden de Wereldtentoonstelling van 1967 en de Olympische Spelen van 1976 gehouden.

200px-Olympiastadion_MontrealOlympiastadion

In Montréal lijkt de zon in het zuiden op te komen. Hoe zit dat? De Saint-Laurentrivier stroomt in principe van west naar oost. Straten die parallel aan de rivier lopen, lopen in de beleving van de inwoners van Montréal ook van west naar oost. In werkelijkheid stroomt de rivier bij Montréal echter een stukje van zuid naar noord. Door dit misverstand zijn alle verwijzingen naar windrichtingen in de stad een kwartslag gedraaid. Het gebruik is zo ingeburgerd dat het ook in dit artikel gehandhaafd is.

200px-JacquesCartierBridge_View

Geografie

Park du Bassin Bonsecours
Park du Bassin Bonsecours
Montréal ligt in het zuidwesten van de provincie Québec, ongeveer 250 kilometer ten zuidwesten van de stad Québec en 190 kilometer ten oosten van Ottawa, de Canadese hoofdstad. Montréal ligt 539 kilometer ten noordoosten van Toronto, 610 kilometer ten noorden van New York en 510 kilometer ten noordwesten van Boston.

De stad ligt op het Eiland van Montréal, een van de eilanden bij de samenvloeiing van de Saint Lawrencerivier en de Ottawa die samen het Holecha-archipel vormen. Het eiland is ongeveer 50 kilometer lang en 17 kilometer breed. De Saint Lawrencerivier stroomt langs de zuidkant ervan. Aan de noordkant grenst het eiland aan de Rivière des Prairies. Ten noorden van die rivier ligt een tweede grote eiland, het Jésuseiland, waarop de voorstad Laval ligt. Dat eiland wordt van het vasteland gescheiden door de Rivière des Mille Îles. Op het Eiland van Montréal ligt de Mont Royal, een heuvel van 228 meter hoogte, gevormd tijdens het Krijt. De haven van Montréal ligt aan de Saint Lawrence Seaway, de gekanaliseerde vaarweg die van de Grote Meren naar de Atlantische Oceaan loopt.

Klimaat

Montréal ligt op een punt waar verscheidene klimaatzones elkaar snijden, waardoor het een zeer veranderlijk klimaat heeft. De stad krijgt jaarlijks erg veel neerslag, inclusief maar liefst 2,14 meter sneeuw. Er valt gemiddeld meer sneeuw in Montréal dan in Moskou. Bovendien valt er in Montréal jaarlijks 897 millimeter regen. De zomer is statistisch gezien het natste seizoen, maar ook het zonnigste. De koudste maand van het jaar is januari, met een gemiddelde temperatuur van -10,4 graden Celsius, en een gemiddelde minimumtemperatuur van -14,9 graden. De gevoelstemperatuur kan echter nog veel lager worden door de kille wind die typerend is voor de stad. De warmste maand is juli met een gemiddelde maximumtemperatuur van 26 graden. De laagste temperatuur ooit gemeten in Montréal is -37,8 graden in 1957 en de hoogste is 37,6 graden in 1975. De zomers zijn meestal behoorlijk vochtig, en sneeuw in de lente en de herfst is geen ongebruikelijk verschijnsel.

Centre ville (Downtown)

Het centrum van Montréal ligt aan de voet van Mont Royal en het bijbehorende stadspark, en strekt zich uit tot aan de Saint Lawrencerivier. Dit gebied komt overeen met het arrondissement Ville-Marie. Het zakencentrum staat volgebouwd met wolkenkrabbers, die volgens de plaatselijke wet nooit hoger mogen zijn dan Mont Royal (228 meter). Elders in de stad zijn nog veel karakteristieke huizen uit het Victoriaanse tijdperk bewaard gebleven. Aan de voet van de heuvel bevindt zich de campus van de McGill-universiteit met deels fraaie negentiende-eeuwse gebouwen.

De centrale straat in het centrum is Rue Sainte-Cathérine, de drukste winkelstraat van Canada. Andere grote straten zijn Sherbrooke, Saint-Denis, Crescent en Maisonneuve. Montréal staat bekend om het contrast in haar stadsbeeld tussen oude en nieuwe architectuur. Twee van de meest prominente wolkenkrabbers van de stad staan bijvoorbeeld pal naast de twee kathedralen van de stad.

De Anglicaanse kathedraal, de Christ Church Cathedral aan de Rue Sainte-Catherine, werd in 1859 gebouwd in neo-gotische stijl. De Rooms-Katholieke kathedraal, de Basilique-cathédrale Marie-Reine-du-Monde aan de Boulevard René-Levesque, is geïnspireerd op de Sint-Pietersbasiliek in Rome en gebouwd van 1870 tot 1894.

Het gebouw van verzekeringsmaatschappij Sun Life aan Dorchester Square uit 1913-1931 was ooit het grootste gebouw van het Britse Rijk (zie ook de Banque Royale du Canada in Vieux-Montréal). De Tour de la Bourse uit 1964, waarin zich de beurs van Montréal bevindt, is een kenmerkende wolkenkrabber van de stad. Montréal bezat de eerste beurs van Canada.

Aan de Place Ville-Marie staat een opvallend kruisvormig kantoorgebouw van de Banque Royale, dat in 1962 is gebouwd door architect I.M. Pei (die later de pyramide van het Louvre in Parijs ontwierp). Het gebouw staat bovenop een ondergronds winkelcentrum, het hart van Montréal’s “ondergrondse stad”.

Morgen volgt deel 2

06:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |

18-03-08

De Stad Quebec Vervolg

quebec-city
De stad had in
1830 27.000 inwoners, in 1861 42.000, in 1871 60.000, in 1901 69.000, in 1931 131.000, en in 1961 379.000. Daardat in 2002 verscheidene voorsteden in de stad Québec werden opgenomen, steeg het inwonertal naar 507.986. De totale bevolking van de agglomeratie Québec is 710.700 (2004). Circa 96 procent van de inwoners is Franstalig, en daarmee is Québec na Montréal de grootste Franstalige stad in Noord-Amerika. Ruim 90 procent van de inwoners is Rooms-Katholiek, en 98 procent is blank. De stad kent relatief weinig immigranten en door een laag geboortecijfer zal de bevolking de komende jaren sterk verouderen.

De stad is verdeeld in acht arrondissementen: La Cité, Les Rivières, Sainte-Foy-Sillery, Charlesbourg, Beauport, Limoilou, La Haute-Saint-Charles en Laurentien.

Stadsbeeld en bezienswaardigheden

Château Frontenac
Château Frontenac
Oude huizen aan het Place Royale in Vieux Québec
Oude huizen aan het Place Royale in Vieux Québec
Het parlementsgebouw van Québec
Het parlementsgebouw van Québec
Notre-Dame de Québec
Notre-Dame de Québec

Québec is de enige stad in Noord-Amerika (ten noorden van Mexico) die door een stadsmuur wordt omgeven. Tot de verdedigingswerken behoort ook een grote citadel. Het oude historisch gedeelte van de stad (le vieux Québec) staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Le vieux Québec bestaat uit een bovenstad en een benedenstad. De benedenstad langs de oever van de rivier is het oudst; het had dankzij de aanwezigheid van de haven vooral een handelskarakter. Hier bevindt zich onder andere het Place Royale, een plein met huizen uit de Franse tijd en met de Notre Dame des Victoires, een kleine kerk uit 1687-1723. Langs de Rue Saint-Pierre en de Rue Saint-Paul ontwikkelde zich in de negentiende eeuw het zakencentrum. De bovenstad op de kaap Diamant had vanouds vooral een militaire, administratieve en religieuze functie; de meeste gebouwen dateren tegenwoordig uit de negentiende eeuw. Wegens plaatsgebrek in de benedenstad ontwikkelde de bovenstad zich in de twintigste eeuw als het stadscentrum.

Het meest opvallende gebouw van de stad is het Château Frontenac, een hotel uit 1893 in de stijl van een kasteel, ontworpen door architect Bruce Price. Het staat op de punt van de kaap Diamant en domineert het silhouet van de stad. Het Ursulinenklooster, gesticht in 1639, dateert deels nog uit de zeventiende eeuw. Hetzelfde geldt voor het Seminarie, gesticht in 1663. De Anglicaanse kathedraal is gebouwd in 1799-1804. De Rooms-Katholieke kathedraal Notre-Dame de Québec, als zetel van de primaat van Canada de voornaamste kerk van het land, dateert in de huidige vorm uit de achttiende en negentiende eeuw. Na een brand in 1922 werd het interieur in oude stijl gereconstrueerd. Het provinciale parlement is gehuisvest in een indrukwekkend gebouw uit 1886 vlak buiten de stadswallen. Het is ontworpen door Eugène-Étienne Taché in Second Empire-stijl.

Even ten noorden van de stad bevindt zich de 76 meter hoge Montmorency-waterval; verder naar het noordoosten staat de Basilique Sainte-Anne-de-Beaupré, een bekende bedevaartskerk in neoromaanse stijl. Vlak bij Québec, in de Saint Lawrencerivier, ligt het 32 kilometer lange eiland Île d'Orléans, dat bekend is vanwege zijn oude koloniale bouwwerken en afwisselende landschap.

Religie en onderwijs

Québec is de zetel van een Rooms-katholieke aartsbisschop. Het bisdom Québec werd in 1674 opgericht als eerste bisdom in Amerika ten noorden van Mexico; de eerste bisschop was Francis de Montmorency Laval, stichter van de Université Laval. In 1819 werd het bisdom tot aartsbisdom verheven. De aartsbisschop van Québec draagt de titel primaat van Canada en zetelt in de kathedraal Notre-Dame de Québec. De huidige aartsbisschop (sinds 2002) is kardinaal Marc Ouellet. Québec is ook zetel van een Anglicaanse bisschop.

De Université Laval is na Harvard University de oudste universiteit in Noord-Amerika te noorden van Mexico. Zij werd gesticht in 1663 als seminarie van Québec door Francis de Montmorency Laval, de eerste bisschop van Québec. In 1852 werd zij tot universiteit verheven. Het grootste gedeelte van de Université Laval is in 1950 vanuit het seminarie verplaatst naar de voorstad Sainte-Foy. Zo'n 38.000 studenten zijn aan de universiteit ingeschreven. Zij speelt een belangrijke rol in de bevordering van de Franse taal en cultuur in Noord-Amerika. In Québec zijn ook twee afdelingen van de Université du Québec gevestigd: de École nationale d'administration publique en het Institut national de la recherche scientifique.

Verkeer

Twee snelwegen, Autoroute 40 op de noordelijke oever van de Saint Lawrencerivier, en Autoroute 20 op de zuidelijke oever (onderdeel van de Trans-Canada Highway), verbinden Québec met Montréal. Autoroute 20 loopt naar het noordoosten door tot Rivière du Loup.

Het vliegveld van Québec, de Aéroport international Jean-Lesage, ligt in Sainte-Foy, 16 kilometer vanaf het stadscentrum. Directe vluchten verbinden de stad met andere steden in Oost-Canada en Midden-Amerika en met Parijs.

Het hoofdstation voor zowel treinen als bussen is het Gare du Palais. Spoorwegmaatschappij Via Rail Canada rijdt dagelijks naar Montréal (ca. drie uur reistijd) en, via een overstap in Charny op de zuidelijke oever van de Saint Lawrencerivier, naar Gaspé en Halifax. Vijf busmaatschappijen verzorgen verbindingen met talrijke plaatsen in de provincie.

Het openbaar vervoer in de stad wordt verzorgd door het Réseau de transport de la Capitale.

Toerisme

Québec is een van de belangrijkste toeristische trekpleisters van Noord-Amerika dankzij de voor dat continent uitzonderlijke sfeer, die door Amerikanen als Europees wordt ervaren. Naast het historische erfgoed zijn er verschillende evenementen en attracties die veel bezoekers naar de stad trekken.

Québec staat bekend om zijn wintercarnaval, na dat van Rio de Janeiro en New Orleans het derde carnaval ter wereld met zo'n 1.000.000 bezoekers per jaar, voor het eerst in 1955 georganiseerd. Twee weken per jaar in februari staat de stad in het teken van winterse activiteiten op het gebied van cultuur, sport en uitgaan. Vaste prik zijn de optochten, het grote ijspaleis en de mascotte Bonhomme. Een ander groot festival, het Festival d'éte, trekt elk jaar in juli zo'n 900.000 bezoekers.

Andere attracties in Québec zijn het Parc Aquarium du Québec en het Jardin zoologique du Québec (de dierentuin werd gesloten in 2006).

In 2008 zal Québec zijn 400-jarig bestaan vieren.

Cultuur

Québec is, na Montréal, het belangrijkste centrum van Frans-Canadese cultuur. Het culturele klimaat verschilt enerzijds van dat van Montréal omdat de stad veel kleiner is, anderzijds omdat het Franse element veel sterker aanwezig is.

In de stad verschijnen twee Franstalige dagbladen, het boulevardblad Le Journal de Québec met een oplage van zo'n 100.000 in 2004 (opgericht in 1967) en de meer serieuze Le Soleil met een oplage van circa 80.000 in 2004 {opgericht in 1897). Québec is, na Montréal, het belangrijkste centrum in Québec voor radio en televisie. Alle Franstalige zenders van Radio-Canada, RDI, TQS en TVA en van het Engelstalige netwerk Global TV hebben er studio's.

Het voornaamste theater is het Grand Théâtre de Québec, geopend in 1971. Hier treden vijf vaste ensembles op: het Orchestre symphonique de Québec, een in 1902 opgericht symfonieorkest (chefdirigent is Yoav Talmi); de Opéra de Québec, opgericht in 1983; de theatergroep Le Théâtre du Trident; de kamermuziekvereniging Le Club musical de Québec, opgericht in 1891; en de filmvereniging Les Grands Explorateurs. Een ander bekend theater is het Théâtre du Capitole de Québec, een fraai gebouw uit 1903. Het internationaal opererende kamerorkest Les violons du Roy is eveneens gevestigd in Québec.

De belangrijkste musea zijn het Musée national des beaux-arts du Québec (opgericht in 1933, sterk uitgebreid in 1991, circa 300.000 bezoekers per jaar), dat een overzicht biedt van vierhonderd jaar kunst in de provincie Québec, en het Musée de la civilisation (geopend in 1988, circa 500.000 bezoekers per jaar), dat een algemeen beeld geeft van de cultuur van Franstalig Canada. Een dependance van het laatstgenoemde museum is het Musée de l'Amérique française.

07:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (1) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |