06-08-08

NewFoundland - L'anse aux Meadows

Gereconstrueerde Viking-nederzetting in L'Anse-aux-Meadows
Gereconstrueerde Viking-nederzetting in L'Anse-aux-Meadows

map

L'Anse aux Meadows is een Viking-nederzetting, gelegen op de noordelijkste tip van Newfoundland. De site werd ontdekt en opgegraven door de archeologen Helge en Stine Ingstadt in 1961. Er lagen minstens 8 gebouwen, waaronder een smederij.

Main 1
De nederzetting stamt vermoedelijk uit de vroege 11e eeuw. De meeste geschiedkundigen gaan ervan uit dat L'Anse aux Meadows de kolonie in
Vinland is die volgens de saga door Leif Eriksson gesticht was, maar anderen betwijfelen dit, en zijn vaak van mening dat Leifs kolonie meer zuidelijk moet hebben gelegen.

Main 2
In 1978 werd L'Anse aux Meadows door de
UNESCO op de werelderfgoedlijst geplaatst. Twee getrouw nagebouwde Viking-gebouwen vormen tegenwoordig een toeristische attractie.

lanse-aux

More In englisch

L'Anse aux Meadows (from the French L'Anse-aux-Méduses or "Jellyfish Cove") is an archaeological site on the northernmost tip of the island of Newfoundland, located in the Province of Newfoundland and Labrador, Canada, where the remains of a Norse village were discovered in 1960 by the Norwegian explorer Helge Ingstad and his archaeologist wife, Anne Stine Ingstad. L'Anse aux Meadows was determined to be Norse due to definitive similarities between the characteristics of structures and artifacts found at the site and those of Greenlandic and Icelandic sites from around A.D. 1000

The name "L'Anse aux Meadows" is believed to have originated with French fishermen in the area during the 1800s and 1900s who named the site "L'Anse aux Meduses," meaning "Jellyfish Bay." The modern name is an English corruption of the French name which occurred because the landscape in the area tends to be open, with meadows.

Significance

L'Anse aux Meadows is the only known Norse site in North America outside of Greenland, represents the farthest known extent of European exploration and settlement of the New World before the voyages of Christopher Columbus and John Cabot almost 500 years later, and is the only genuine evidence of pre-Columbian contact between the New and Old Worlds.

L'Anse aux Meadows was named a World Heritage site by UNESCO in 1978.

The Settlement

Archaeological excavation at the site was conducted in the 1960s by an international team led by Ingstad and again in the 1970s under the direction of Parks Canada. Following each period of excavation, the site was reburied, in an effort to protect and conserve the cultural resources.

The settlement at L'Anse aux Meadows has been dated to approximately 1000 years ago, an assessment that agrees with the relative dating of artifact and structure types.The remains of eight buildings were located, believed to have been constructed of sod placed over a wooden frame. Based on associated artifacts, the buildings were variously identified as dwellings or workshops. The largest dwelling measured 28.8 by 15.6 m (94.5 by 51 ft) and consisted of several rooms.Workshops were identified as an iron smithy containing a forge and iron slag, a carpentry workshop which generated wood debris, and a specialized boat repair area containing worn rivets. Besides those related to iron working, carpentry, and boat repair, many artifacts found at the site consisted of common every-day Norse items, such as a whetstone, a bronze fastening pin, a bone knitting needle, and a stone oil lamp. Food remains included butternuts, notable since these do not grow naturally north of New Brunswick, probably indicating that the Norse inhabitants travelled further south. Archaeologists concluded that the site was inhabited by the Norse for a relatively short period of time.

In addition to the European settlement, evidence of at least five or six separate native occupations has been identified at L'Anse aux Meadows, the oldest dated at roughly 6000 years ago, although none was contemporaneous to the Norse occupation. The most prominent of these were the Dorset people who predated the Norse by about 200 years.

 Possible connection with Vinland sagas

Norse sagas are written versions of older oral traditions. Two sagas, commonly called the Saga of the Greenlanders and the Saga of Eric the Red, describe the experiences of Norse Greenlanders who discovered and then attempted to settle a land to the west of Greenland, identified as Vinland. The Sagas seem to suggest that the Vinland settlement failed due to conflicts within the Norse community and between the Norse and the Native people they encountered.

While it is not possible to verify that L'Anse aux Meadows is indeed the Vinland of Saga, this remains a possibility, and it is often referred to as such in discussions of the site. Archaeologists tend to believe that the L'Anse aux Meadows site is not Vinland itself, but an exploration base and winter camp for expeditions heading further south to Vinland, which may have extended to the St. Lawrence River and New Brunswick

09:38 Gepost door Hexana in PR New Foundland | Permalink | Commentaren (1) | Tags: canada, provincie, steden |  Facebook |

04-08-08

Newfoundland - Cape Spear ook in het engels nu

Vuurtoren op Cape Spear.Vuurtoren op Cape Spear.

Cape Spear, een kaap op Newfoundland, is het meest oostelijk gelegen punt van het Noord-Amerikaanse continent, gelegen op het schiereiland Avalon in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De naam is een verbastering van het Franse Cap d'Espoir.

Op Cape Spear bevindt zich sinds 1836 een vuurtoren die thans de oudste, nog in werking zijnde, vuurtoren van Canada is. In 1878 werd er ook een misthoorn geïnstalleerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden er kustbatterijen op Cape Spear geplaatst om de konvooiroute tussen Europa en Noord-Amerika alsmede de toegang tot de haven van St. John's te beschermen.

De in de staat van 1839 herstelde vuurtoren wordt beheerd door Parks Canada.

Cape Spear, located on the Avalon Peninsula near St. John's, Newfoundland, is the easternmost point in Canada (52°37'W).

There is currently a dispute as to whether Cape Spear is the most easterly point in North America (Nordost Rundingen, Greenland also claims this title).

The Portuguese named this location "Cabo da Esperança" which means "cape of hope", which became "Cap d'Espoir" in French and finally "Cape Spear".

Cape Spear is the trailhead/trail end for two components of the East Coast Trail.

History

The battery at Cape Spear
The battery at Cape Spear

There has been a lighthouse operating at Cape Spear since September 1836. The original Cape Spear lighthouse was the second lighthouse built in Newfoundland; the first was built in 1810 at Fort Amherst, at the entrance to St. John's Harbour. In 1832, the first legislative assembly for the colony created a lighthouse board. Cape Spear was chosen as the site for a new lighthouse because it was on the rocky eastern coast near the entrance to St John's harbour.

Construction began in 1834. The first lighthouse was a square wooden building with a tower in the middle containing the light. A fog horn was added in 1878. The first light used at Cape Spear had already been used since 1815 at a lighthouse at Inchkeith on the east coast of Scotland. This light used seven Argand burners and curved reflectors. This was later replaced by a dioptric lens system; the light was first lit by oil, then acetylene and finally electricity in 1930.

Because of its proximity to convoy routes during the Second World War, a gun battery was installed at Cape Spear to defend the entrance to St. John's harbour. Barracks and underground passages leading to the bunkers were built for the use of troops stationed there.

A new concrete building was built to house the light in 1955. The original lighthouse building and the light keeper's residence have since been restored. It is the oldest surviving lighthouse in Newfoundland and the location has been designated a Canadian National Historic Site. Cape Spear was also used recently for filming of a hockey game in the Canadian television series, Road Hockey Rumble.

17:21 Gepost door Hexana in PR New Foundland | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, provincie, steden |  Facebook |

03-04-08

Alberta - Red Deer

red_deer_sRed Deer is een stad in de Canadese provincie Alberta. Het is de derde stad van Alberta qua inwoneraantal en is gelegen ruwweg halfweg tussen Edmonton en Calgary. De stad is een regionaal centrum voor de olie en petrochemische industrieën.

arc1_02De stad beslaat een oppervlakte van 70,58 km² en ligt op een hoogte van 905 meter boven zeeniveau. Red Deer is in 1882 als handelspost aan de Red Deer River ontstaan en in 1913 werd het officieel een stad.

Red Deer City Hall ParkIn 2006 was het inwonertal 82.772, verdeeld over 33.894 huishoudens. Dit betekende een groei van 22.0% ten opzichte van 2001. Bijna 90% van alle huishoudens spreekt als eerste taal Engels terwijl ongeveer 1.7% Spaans en 1.6% Frans spreekt.

250px-Bowerponds1Vlakbij liggen de Red Deer Badlands, waar men een musuem over dinosauriers en vele winkels kan vinden.

100px-Red_Deer,_Alberta_Coat_of_ArmsMeer over deze prachtige stad kun je hier vinden ,maar is wel in het engels .

06:30 Gepost door Hexana in PR Alberta | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, provincie, alberta |  Facebook |

02-04-08

Brits-Columbia - Kelowna

100px-KelownacoatofarmsKelowna is een stad in de Canadese provincie Brits-Columbia, in de regio Okanagan. De stad telde 106.707 inwoners in 2006 en kent een zeer levendige cultuur.

250px-KelownaDe stad staat bekend als de warmste plaats in Canada, waardoor het een uitzonderlijk goed gebied is voor wijnbouw. Diverse wijnboeren hebben zich langs het meer gevestigd en met name de "sparkling wine" wint vele prijzen op de wereldmarkt. Toeristen krijgen hier vaak gratis of tegen een geringe vergoeding een uitgebreide rondleiding, inclusief proeven.

Geschiedenis

800px-DSCN0050Kelowna werd gesticht door missionarissen in 1859, en werd officieel een woonplaats in 1905.

Meer over deze stad kun je hier vinden ,maar is wel in het engels maar toch zeer intersant te lezen  of hier in het Frans

06:30 Gepost door Hexana in PR British columbia | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, provincie |  Facebook |

01-04-08

Québec - Trois-Rivières

Trois-RivieresTrois-Rivières is een stad in Canada in de provincie Québec, gelegen op de noordelijke oever van de Saint Lawrencerivier bij de monding van de rivier Saint-Maurice. De naam (letterlijk: drie rivieren) is gebaseerd op de optische illusie die ontstaat door enkele eilandjes in de monding van de Saint-Maurice.

20060529-094726_c44017Trois-Rivières bevindt zich halverwege de stad Québec (130 kilometer) en Montréal (140 kilometer). Het is de hoofdplaats van de administratieve regio Mauricie, sinds 1852 zetel van een Rooms-katholieke bisschop en sinds 1969 van de Université du Québec à Trois-Rivières met circa 10.000 studenten. Trois-Rivières telde in 2005 125.086 inwoners, het stedelijk gebied heeft zo'n 137.000 inwoners. Circa 98 procent van de bevolking is Franstalig.

Trois-Rivières_Des_ForgesDe huidige gemeente Trois-Rivières is ontstaan in 2002 door samenvoeging van de gemeenten Cap-de-la-Madeleine, Sainte-Marthe-du-Cap, Saint-Louis-de-France, Trois-Rivières-Ouest en Pointe-du-Lac met de oorspronkelijke stad Trois-Rivières. De vervaardiging van krantenpapier en de opwekking van waterkracht bij de Saint-Mauricerivier vormen de voornaamste economische activiteiten van de stad.

Geschiedenis

Trois-Rivières is na Québec de oudste stad van de provincie Québec. Nadat Samuel de Champlain al in 1603 gewezen had op de gunstige locatie, werd de plaats op 4 juli 1634 door Nicolas Goupil, heer van Laviolette gesticht als tweede stad van de kolonie Nieuw-Frankrijk. Oorspronkelijk was Trois-Rivières bedoeld als handelspost voor bont. De nederzetting kreeg in 1737 met de Chemin du Roy een landverbinding met Québec. Trois-Rivières had bij de Britse machtsovername in 1760 echter nog maar 586 inwoners. In de negentiende eeuw zette de groei in; hout werd het belangrijkste exportproduct, en vanaf 1930 was Trois-Rivières de belangrijkste producent van krantenpapier ter wereld. In 1908 werd de stad in de as gelegd door een brand, die maar een paar gebouwen spaarde.

Bezienswaardigheden

-Trois-Rivières_ArchitectureTrois-Rivières heeft een oude stadskern met enkele gebouwen uit de 18de eeuw. Het grootste deel van de gebouwen dateert echter van na de stadsbrand van 1908. De Manoir Boucher-de-Niverville is in 1729 voor de eerste Seigneur van de stad gebouwd en toont tegenwoordig een kleine verzameling Frans-Canadese meubels uit de 18de eeuw. Het Ursulinenklooster werd in 1697 in Trois-Rivières gevestigd; het valt op door zijn koepel. In het oude complex is het Musée des Ursulines gevestigd, dat een verzameling historische boeken, kleding, beeldhouwwerken en godsdienstige voorwerpen toont. Vanuit de kloostertuin heeft men een mooi uitzicht over de Saint Lawrencerivier. De neo-gotische Kathedraal van de Onbevlekte ontvangenis dateert uit 1858-1905 en is ontworpen door Victor Bourgeau. De oude gevangenis is een mooi gebouw uit 1816-1822. In de voorstad Cap-de-la-Madelaine bevindt zich een bedevaartsoord, de Sanctuaire Notre-Dame-du-Cap, bestaande uit een van de ouste kerkjes in Canada uit circa 1717 en een ruime moderne kerk, de Basilique Notre-Dame-du-Rosaire.

06:30 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |

31-03-08

Quebec - Montréal 5/5

Ondergrondse stad

De "ondergrondse stad" van Montréal (Frans: La ville souterraine, Engels: Underground City) is een enorm complex van ondergrondse hallen en tunnels onder het centrum, die met elkaar verbonden zijn. Het staat in Montréal ook wel bekend als de “ville intérieure”. In de ondergrondse stad bevinden zich zo’n 1600 winkels, banken, faculteiten, hotels, restaurants, bioscopen, musea en kantoren. Bovendien bevat het complex zeven metrostations, twee treinstations, een busterminal en een hockey-arena. Er zijn meer dan 120 in- en uitgangen, en de ondergrondse stad wordt dagelijks gebruikt door zo’n 500.000 mensen, vooral om het verkeer en de strenge winters te ontwijken. Vanwege deze ondergrondse stad noemt men Montréal soms “twee steden in één”.

Vieux-Montréal

Ten zuidoosten van het zakencentrum ligt Vieux-Montréal, oftewel Oud-Montréal. Het grootste deel van deze oude kern is door de jaren heen behouden gebleven of gerestaureerd. Dat de historische stad behouden bleef is te danken aan het feit dat het zakencentrum in de twintigste eeuw naar het noorden verschoof, terwijl anderzijds ook de haven verplaatst werd. Zodoende bleef dit deel van de stad achter als historisch gebied.

Vieux-Montréal is een zone met vele attracties, waaronder natuurlijk de oude haven, maar ook een aantal historische gebouwen, deels gelegen aan de hoofdpleinen: de Place Jacques-Cartier, de Place d’Armes en de Place d'Youville.

Aan het eerstgenoemde plein staat het stadhuis (Hôtel de Ville) uit circa 1870, gebouwd in Second Empire-stijl. Vanaf het balkon deed de Franse president Charles de Gaulle in 1967 zijn beroemde uitspraak 'Vive le Québec libre!' Naast het stadhuis staat het Château Ramezay, een herenhuis uit de achttiende eeuw. Vlakbij bevindt zich de Marché Bonsecours, een overdekt marktgebouw uit 1845 met een opvallende koepel, en de fraaie Chapelle Notre-Dame-de-Bonsecours, de kapel van de zeelieden die deels nog uit de achttiende eeuw stamt.

Aan het Place d'Armes staat de Basilique Notre-Dame, de beroemdste kerk van Montréal, gebouwd in 1824-1829 in neo-gotische stijl door architect James O'Donnell. Het rijke interieur is in 1872-1880 aangebracht door Victor Bourgeau. Aan het plein staan verder het voormalige seminarie Saint-Sulpice uit 1695 (het oudste gebouw van Montréal), het gebouw van de New York Life Insurance uit 1889 (de eerste wolkenkrabber in Montréal met zijn acht verdiepingen) en de Banque de Montréal met een enorme neo-classicistische gevel uit 1847.

Aan het Place d'Youville staat onder meer het imposante douanekantoor uit 1912-1936 en de oude kloostergebouwen van de Soeurs Grises. Het aangrenzende veldje met de naam Pointe-à-Callière is de plaats waar Montréal gesticht werd. Een archeologisch centrum herinnert daaraan.

In de straten van Vieux-Montréal, zoals de Rue Notre-Dame, de Rue Saint-Jacques en de Rue Saint-Paul staan nog verschillende andere interessante gebouwen. Het Maison Papineau en het Maison du Calvet zijn twee achttiende-eeuwse woonhuizen. De Banque Royale du Canada aan de Rue Saint-Jacques was na de bouw in 1924 het hoogste bouwwerk uit het Britse Rijk.

Attracties buiten het centrum

Het Olympisch stadion van Montréal
Het Olympisch stadion van Montréal
  • Parc du Mont-Royal, een uitgestrekt park op de top van de heuvel, in 1876 geopend. Het werd ontworpen door de tuinarchitect Frederick Law Olmsted, die ook het Central Park in New York ontwierp. Vanuit het park heeft men een schitterend uitzicht over de stad.
  • Olympisch stadion, gebouwd voor de Olympische Spelen van 1976. De uitvoering van het revolutionaire ontwerp van de Franse architect Roger Taillibert leverde zoveel problemen op dat het bouwwerk niet op tijd voltooid kon worden. De 169 meter hoge schuine toren was pas in 1987 klaar.
  • Biodôme de Montréal, een ecologisch museum waar vier ecosystemen worden nagebootst: tropisch regenwoud, poolstreken, bossen in Québec en het maritieme ecosysteem van de Saint Lawrencerivier.
  • Jardin botanique de Montréal, een botanische tuin met een oppervlakte van 73 ha, geopend in 1931. Er zijn 26.000 plantensoorten te zien, deels in serres en in een Chinese en een Japanse tuin. Daarnaast is er een insectarium.
  • Quartier chinois (China Town) langs de Rue de La Gauchetière, ontstaan rond 1860. Twee Chinese poorten uit 1963 markeren het gebied.
  • Oratoire Saint-Joseph, een enorme koepelkerk op de noord-westelijke helling van de Mont Royal, gebouwd van 1924 tot 1966; het is een populair bedevaartsoord dat twee miljoen bezoekers per jaar trekt.
  • Quartier Latin rondom de Rue Saint-Denis en Carré Saint-Louis, een levendige wijk rondom de Université du Québec à Montréal met talloze restaurants en alternatieve winkeltjes.
  • Île Sainte-Hélène en Île Notre-Dame, twee eilanden in de Saint Lawrencerivier vol attracties zoals een pretpark, een oud fort met een museum over de geschiedenis van Canada, een theater en resten van de Wereldtentoonstelling van 1967.

Verkeer en vervoer

Kunst op metrostation Champs de Mars
Kunst op metrostation Champs de Mars
 
De Jacques Cartier brug
Université de Montréal
Université de Montréal
Concordia University, Downtown Campus
Concordia University, Downtown Campus

Montréal is een verkeersknooppunt voor oost-Canada, met een goed ontwikkelde infrastructuur die de stad met de rest van Canada, de Verenigde Staten en Europa verbindt. In Montréal zijn de hoofdkantoren gevestigd van de nationale spoorwegmaatschappij VIA Rail Canada en van de luchtvaartmaatschappij Air Canada.

Openbaar vervoer

De stad beschikt over een aantal buslijnen, metrolijnen en regionale treinen, beheerd door de Société de transport de Montréal. Elk station van het metronetwerk van Montréal is ontworpen door een verschillende architect, met eigen thema’s en originele kunst. De metrotreinen rijden op rubberbanden waardoor ze veel minder lawaai maken dan de meeste andere. Het netwerk bestaat uit vier lijnen en vijfenzestig stations en werd geopend in 1966 als voorbereiding op de Wereldtentoonstelling Expo 67. Het project werd gestart door burgemeester Jean Drapeau, die ook de Olympische Spelen naar Montréal haalde.

Montréal beschikt over prima treinverbindingen, bijvoorbeeld naar Québec en Toronto maar ook New York.

Vliegvelden

Montréal heeft twee internationale vliegvelden, één voor passagiersverkeer en een andere voor cargo operaties. Het Aéroport international Pierre-Elliott-Trudeau de Montréal (Montréal-Pierre Elliott Trudeau International Airport; vroeger Dorval genoemd) is het passagiersvliegveld en is een HUB-luchthaven voor Air Canada en Air Transat. Aan de noordkant van de stad ligt het Aéroport international Montréal-Mirabel (Montréal-Mirabel International Airport), dat eigenlijk de belangrijkste passagiersluchthaven had moeten worden, maar waar nu alleen cargo operaties worden uitgevoerd. Montréal-Trudeau was het op twee na drukste vliegveld van Canada in 2005. In dat jaar reisden er 10,9 miljoen passagiers door het vliegveld. Verwacht wordt dat aan het einde van 2006 dat aantal tot 11,2 miljoen zal zijn toegenomen. Het vliegveld staat momenteel in directe verbinding met 117 bestemmingen.

Wegennet

Montréal heeft, net als vele andere grote steden, een groot fileprobleem. Dit geldt met name voor de wegen die de stad verbinden met voorsteden die niet op het Eiland van Montréal liggen, zoals Laval en Longueuil. Door de breedte van de Saint Lawrencerivier is het kostbaar en ingewikkeld om extra brugverbindingen te maken. Daarom zijn er slechts vier verkeersbruggen over deze rivier, terwijl er maar liefst acht zijn die de smallere Rivière des Prairies oversteken.

Universiteiten

Montréal heeft zes universiteiten en twaalf zogenaamde “junior colleges” in een straal van acht kilometer. De stad heeft de op één na hoogste concentratie post-middelbare school studenten van alle grote Noord-Amerikaanse steden.

Franstalige Universiteiten

  • Université de Montréal, gesticht in 1876, ca. 55.000 studenten:
    • École Polytechnique de Montréal
    • HEC Montréal (Écoles des Hautes Études Commerciales de Montréal)
  • Université du Québec:
    • Université du Québec à Montréal (UQAM), gesticht in 1969, ca. 40.000 studenten
    • École de technologie supérieure (ETS)
    • École Nationale de l’Administration Publique (ENAP)
    • Institut National de la Recherche Scientifique (INRS)
  • Université de Sherbrooke (in Sherbrooke, campus in Longueuil)
  • Université Laval (campus in Longueuil)

Engelstalige Universiteiten

  • McGill-universiteit, gesticht in 1821, ca. 30.000 studenten
  • Concordia University, gesticht in 1974, ca. 30.000 studenten

06:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, steden, quebec |  Facebook |

30-03-08

Quebec - Montréal 4/5

200px-Montreal-Metro,_Champs-de-Mars-20050329      200px-Montreal_autoroute
Montréal is het culturele centrum van Québec en eigenlijk van heel Franstalig Noord-Amerika. De stad is het hoofdkwartier voor de Franstalige media, met radio- en tv-stations (Radio-Canada, Télé-Québec, TQS en TVA), film, multimedia en gedrukte pers (de Franstalige kranten zijn La Presse, Le Devoir en het boulevardblad Le Journal de Montréal). In 2005 werd de Grande Bibliothèque du Québec geopend (circa vier miljoen documenten waarvan 1,2 miljoen boeken), die onder meer dienst doet als nationale bibliotheek voor de provincie Québec.

Het theater van Montréal wordt gedomineerd door Franstalige producties. De bekendste theaters zijn het Théâtre Saint-Denis, het Théâtre du Rideau Vert en het Théâtre du Nouveau Monde. Franstalige films (uit Québec) worden ook sterk gepromoot, ook al zijn de grote Hollywood producties duidelijk de marktleider. Internationaal bekende cineasten zijn Claude Jutra en Denys Arcand. Een belangrijke functie heeft het filmmuseum Cinémathèque Québecoise. In Montréal wordt een internationaal filmfestival gehouden, het Festival des films du monde.

Montréal is ook de culturele hoofdstad voor Engelstalig Québec. Het dagblad Montréal Gazette, de McGill-universiteit en het Centaur Theatre zijn de pijlers onder de Engelstalige cultuur in Montréal.

Het belangrijkste culturele centrum van de stad is het Places-des-Arts. In dit theater- en concertgebouwcomplex uit de jaren zestig van de twintigste eeuw zijn onder andere het wereldberoemde symfonieorkest Orchestre Symphonique de Montréal met chefdirigent Kent Nagano en de balletgroep Grand Ballets Canadiens regelmatig te zien en te horen. Ook staan hier de Opéra de Montréal en het Musée d’Art Contemporain de Montréal (Museum voor moderne kunst), opgericht in 1964.

Andere gezelschappen in de stad zijn de orkesten Orchestre Métropolitain de Montréal, het Orchestre de chambre McGill, I Musici de Montréal en de dansgroep La La La Human Steps. Het bekendste van al deze instituten is ongetwijfeld het Cirque du Soleil.

places beaux arts

Het Musée des Beaux Arts is een van de voornaamste kunstmusea van Canada, gesticht in 1860. Het bezit een gevarieerde collectie met een nadruk op Canadese kunstenaars van Cornelius Krieghoff tot Paul-Émile Borduas en Jean-Paul Riopelle, en trekt ongeveer 500.000 bezoekers per jaar. Sinds 2000 is ook het voormalige Musée des Arts décoratifs (toegepaste kunst) erin ondergebracht. Andere bekende musea zijn, naast het al genoemde museum voor moderne kunst, het Musée McCord d'histoire canadienne, gewijd aan de Canadese geschiedenis en volkscultuur, en het Centre Canadien d'Architecture.

Er is een levendige popmuziekscene, vooral actief in het Quartier Latin. De contacten tussen de verschillende gemeenschappen in Montréal levert vaak verrassende resultaten op. Een van de meest succesvolle bands is Arcade Fire, verder zijn Simple Plan en de post-rockbands Godspeed You! Black Emperor, A Silver Mt. Zion Set Fire To Flames en Bell Orchestre te noemen. Franse chansons zijn onder meer te horen tijdens het jaarlijkse festival Francofolies. De muziekscene heeft in het verleden musici als Oscar Peterson, Leonard Cohen Mylène Farmer en Celine Dion voortgebracht.

In de zomer worden er verschillende festivals en culturele evenementen georganiseerd waaronder het Festival International de Jazz de Montréal en het Festival Juste pour Rire. Het nachtleven van Montréal is zeer dynamisch, de belangrijkste wijken met bars en clubs vindt men rondom Rue Crescent en Rue Sainte-Catherine in de binnenstad en in het Quartier Latin aan de Rue Saint-Denis.

Sport

250px-Eishockey_Eisbaeren_gegen_Capitals

De populairste sport in Montréal is ijshockey. De Canadiens de Montréal (Engels: Montreal Canadiens; officiële naam: Le Club de Hockey Canadien) maken deel uit van de NHL competitie en hebben al vierentwintig keer de Stanley Cup gewonnen, de meest prestigieuze ijshockeybeker van Noord-Amerika. Zij spelen thuis in het Centre Bell. De Alouettes de Montréal maken deel uit van de Canadian Football League en spelen in het Stade Percival-Molson.

300px-Circuit_Monreal
Ook wordt er in Montréal elk jaar een
Grand Prix Formule 1 georganiseerd, op het Circuit Gilles Villeneuve. Het eerste divisie voetbalteam van Montréal heet “Montréal Impact”. In 2005 ontving Montréal de Wereldkampioenschappen zwemmen en in 2006 het Wereldkampioenschap shorttrack voor landenteams.

Morgen het laatste deel

06:00 Gepost door Hexana in PR Quebec | Permalink | Commentaren (0) | Tags: steden, quebec, canada |  Facebook |