05-03-08

Steden en bevolking

Canada is een vrij geurbaniseerd land. In de prairie provincies bijvoorbeeld woont een groot percentage van de bevolking in slechts een paar steden. De hoofdstad van Canada is Ottawa terwijl de grootste steden Toronto en Montréal zijn.

Steden met meer dan 1.000.000 inwoners

  • Montréal
  • Ottawa
  • Toronto
  • Vancouver
  • Calgary
  • Edmonton

500.000 en < 1.000.000 inwoners

  • Hamilton
  • Québec
  • Winnipeg

250.000 en < 500.000 inwoners

  • Halifax
  • Kitchener
  • London
  • Oshawa
  • St. Catharines
  • Victoria
  • Windsor

100.000 en < 250.000 inwoners

  • Abbotsford
  • Barrie City
  • Burlington
  • Cape Breton (Sydney)
  • Chatham-Kent
  • Gatineau
  • Guelph
  • Kelowna
  • Kingston
  • Moncton
  • Peterborough
  • Regina
  • Saguenay
  • Saint John
  • Saskatoon
  • Sherbrooke
  • St. John's
  • Sudbury
  • Thunder Bay
  • Trois-Rivières

50.000 en < 100.000 inwoners

  • Belleville
  • Brantford
  • Charlottetown
  • Chilliwack
  • Cornwall (Canada)
  • Drummondville
  • Fredericton
  • Granby
  • Guelph
  • Kamloops
  • Kawartha Lakes
  • Lethbridge
  • Medicine Hat
  • Nanaimo
  • Norfolk
  • North Bay
  • Prince George
  • Red Deer
  • Saint-Jean-sur-Richelieu
  • Saint-Jérôme
  • Sarnia
  • Sault Ste. Marie
  • Shawinigan
  • Vernon

04:45 Gepost door Hexana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: canada, steden, toerisme |  Facebook |

04-03-08

Politiek en bestuur in Canada

Parliament Hill in Ottawa
Parliament Hill in Ottawa

Canada is een constitutioneel koninkrijk en een federale parlementaire democratie. Het politieke systeem van Canada is gebaseerd op het Britse Westminster-model met Amerikaanse invloeden. Op 1 juli 1867 trad de British North America Act of 1867 (in principe Canada's grondwet) in werking die de Dominion of Canada oprichtte. Canada's eerste minister-president werd Sir John Alexander Macdonald. Hoewel Canada nominaal zelfstandig was had het Britse parlement nog steeds invloed op Canadese aangelegenheden. Zo moesten bijvoorbeeld wijzigingen in de Canadese grondwet door Londen goedgekeurd worden. Pas in 1982 kwam hieraan een einde door de aanname van het Britse parlement van de Canada Act of 1982.

Hiermee verkreeg Canada volledige zelfstandigheid. Een belangrijke wijziging van Canada's grondwet in 1982 was tevens de toevoeging van de Canadian Charter of Rights and Freedoms, een document dat rechten en vrijheden verankerde. Het staatshoofd is Koningin Elizabeth II, met de titel 'Koningin van Canada'. Zij wordt vertegenwoordigd door de Gouverneur-Generaal van Canada, die door de Kroon wordt aangesteld op advies van de Canadese minister-president. In iedere provincie en territorium van Canada wordt de Kroon vertegenwoordigd door een luitenant-gouverneur. Het land is lid van het Gemenebest van Naties en werd door het Britse parlement op 1 juli 1867 gevormd. In 1866 werd besloten om van Brits-Noord-Amerika een zogenaamde zelfstandige, zelfregerende kolonie (Dominion) te maken. In de regelingen werd het komende land ook wel Kingdom of Canada (Koninkrijk Canada) genoemd. In 1867 werd de British North-America Act of 1867 van kracht, die in principe Canada's grondwet is.

Pas in 1982 kreeg Canada formeel de volledig zelfstandigheid. Al sinds 1932 werden alle Britse dominions echter gelijkgesteld met het Verenigd Koninkrijk en kregen ze volledige soevereiniteit gelijkwaardig aan alle andere landen. De volledige titel van de Canadese Koning(in) is tegenwoordig: Hare Majesteit, Elizabeth de Tweede, door de Genade van God, van het Verenigd Koninkrijk, Canada en Haar andere Gebieden en Territoria, Koningin, Hoofd van het Gemenebest, Verdediger van het Geloof. De titel Verdediger van het Geloof is puur ceremoniëel, Canada heeft immers geen (Anglicaanse) staatskerk. Om aan de grondwet te voldoen, is de Koning staatshoofd, maar heeft zelf geen uitvoerende macht. De koning is de enige die een adellijke titel voert. De Gouverneur-Generaal van Canada en de Luitenant-Gouverneurs voeren de taken van de monarch uit. De Canadezen dragen financieel niet bij aan hun Koningshuis. Alleen als ze taken verrichten voor Canada ontvangen ze een kleine financiële bijdrage. Canada heeft twee volksliederen: naast O Canada ook het Britse God save the Queen.

Parlementair systeem

Het parlement van Canada bestaat uit een Lagerhuis, het Huis van Afgevaardigden (House of Commons) en een Senaat (Senate). Deze Senaat bestaat, in tegenstelling tot het Verenigd Koninkrijk, niet uit Lords aangezien Canada geen adellijke titels kent. Er is overeenkomst met Amerikaans model. Leden van het Lagerhuis worden gekozen via een districtenstelsel met één parlementslid per district (Riding). De kandidaat per district die de meeste stemmen krijgt bij federale verkiezingen wordt lid van het Lagerhuis (Member of Parliament). Leden van de senaat worden door de minister-president aangewezen. Doordat de senaat hierdoor vaak bevolkt wordt door politieke vrienden van de minister-president is er veel verzet tegen dit systeem en worden er regelmatig voorstellen gedaan om de Senaatsleden door het volk te laten kiezen.

Na de verkiezingen in 2006 is de zetelverdeling (totaal 308 zetels) in het Huis van Afgevaardigden als volgt (Zetelverdeling van na de verkiezingen van 2004 tussen haakjes):

  • Conservatieven (Conservatief) - 124 (99)
  • Liberalen (progressief liberaal) - 103 (135)
  • Bloc Québécois (Québec seperatistisch) - 51 (54)
  • New Democratic Party (Socialistisch) - 29 (19)
  • Onafhankelijk/partijloos - 1 (1)

De partij met een meerderheid van stemmen vormt de regering bestaande uit een minister-president en diverse ministers die tevens lid zijn van het parlement. Samen vormen zij het kabinet. Indien er geen partij is met een meerderheid, zoals na de verkiezingen van 2004 en 2006 het geval was, vormt in de regel de grootste partij een minderheidsregering. Vaak regeert deze met steun van één of meer andere partijen zonder een formele coalitie te vormen. In de regel zitten minderheidskabinetten niet meer dan één à twee jaar.

De huidige regering wordt sinds februari 2006 gevormd door de Conservatieven onder leiding van minister-president Stephen Harper. Daar de Conservatieven geen absolute meerderheid in het parlement hebben zullen zij steun moeten zoeken voor hun regeringsbeleid bij de andere partijen.

Een parlement heeft een mandaat van 5 jaar maar de minister-president kan eerder verkiezingen uitschrijven. Ook worden er eerder verkiezingen gehouden als de regering het vertrouwen van het parlement verliest. Dit gebeurt meestal tijdens minderheidskabinetten wanneer de regering een gevoelig verlies lijdt in het parlement over bijvoorbeeld een zg. moneybill, een staatsbudget. Eind 2005 verloor het kabinet bestaande uit Liberalen onder toenmalig minister-president Paul Martin het vertrouwen na een direkte motie van wantrouwen. Het was de eerste maal in de Canadese parlementaire geschiedenis dat dit gebeurde. De aanleiding was het zg. Sponsorship Scandal waarbij miljoenen dollars aan belastinggeld verdwenen, mede in de koffers van de regerende Liberalen en naar marketingbedrijven met connecties in de partij. De daarop volgende verkiezingen van 23 januari 2006 werden gewonnen door de Conservatieve Partij.

De rechtsprekende tak van de federale overheid wordt geleid door het Supreme Court of Canada, het Canadees Hooggerechtshof.

Provinciale politiek

De provincies worden geleid door een premier die een provinciale regering leiden. Zoals op federaal niveau wordt de regering van een provincie geleid door de grootste partij in de provinciale volksvertegenwoordigingen. Een luitenant-gouverneur vertegenwoordigt de kroon in de provincies. De provincies hebben bevoegdheden over zaken als onderwijs, gezondheidszorg en provinciale infrastructuur. De provincie Québec heeft bijzondere bevoegdheden als de enige geheel Franstalige provincie. De relatie van de provincies enerzijds en de federale overheid anderzijds is vaak gespannen. In Alberta bijvoorbeeld is er een gevoel dat "Ottawa" de provincie alleen bekritiseert en uitbuit ten behoeve van de armere provincies. Ook is er weerstand tegen de vele uitzonderingen die er gemaakt worden voor Québec.

Nationale eenheid

De eenheid van Canada staat vaak ter discussie. Voornamelijk de uitzonderlijke positie van de Franstalige gemeenschap in Québec is een twistpunt. In 1980 en in 1995 werden er in die provincie referenda gehouden over mogelijke afscheiding van Canada. Vooral in 1995 werd dit voorstel maar nipt (met 50,6% van de stemmen) verworpen.

Anderzijds heerst vooral recentelijk in het westen van Canada, met name in Alberta en Brits-Colombia, onvrede over het nationale beleid ten opzichte van hen, de zg. Western Alienation. Alberta heeft herhaaldelijk gesteld dat het een aantal van de speciaal aan Québec toegekende rechten wil hebben wat betreft de zeggenschap over "binnenprovinciaalse" aangelegenheden. Een onderzoek onder bewoners van de vier westelijke provincies in 2005 gaf aan dat ongeveer één op de drie mensen afscheiding van Canada een goede zaak zouden vinden.

In november 2006 is er een resolutie aangenomen waarin de inwoners van de Franstalige regio Québec worden erkend als natie binnen een verenigd Canada. De resolutie, ingebracht door minister-president Stephen Harper, werd met 266 stemmen voor en 16 tegen goedgekeurd.

05:45 Gepost door Hexana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, politiek, toerisme |  Facebook |

23-02-08

Yukon-Dawson City -Goudkoorst

image

Dawson City is een stad in het Canadese Yukon Territory. De stad heeft minder dan 2000 inwoners maar staat bekend om de goudkoorts die eind 19e eeuw op gang kwam. De goudzoekerskoorts van 1898 veranderde deze afgelegen plaats midden in de wildernis in de grootste stad (40.000 inw.) ten westen van Winnipeg en ten noorden van Seattle. De dagen zijn lang in de zomers van Dawson City. Activiteiten in dit stadje zijn onder andere een rondleiding door de goudvelden, een bezoek aan het Diamond Tooth Gerties Casino, boottrips op de rivier de Yukon en een bezoek aan de Gaslight Follies show in het Palace Grand Theatre. Dawson City ligt 248 km ten zuiden van de noordpoolcirkel en wordt gezien als toegangspoort naar dit gebied.

Afbeelding:Dawson1.jpg

Toen de goudmijnen uitgeput raakten, trokken de meeste bewoners weer weg uit dit barre gebied, en nam de plaats qua betekenis en bekentenis steeds verder af. Het dieptepunt hiervan werd officieel bevestigd in 1952, toen de stad zijn functie als hoofdplaats verloor aan Whitehorse.

Goudkoorts

In 1896 werd in Dawson City goud ontdekt op de plek waar een Indiaans visserskamp was gevestigd. Deze ontdekking leidde tot een ware stormloop waarbij duizenden mensen vanuit de hele wereld naar deze regio trokken. Na de turbulente Gold Rush riep de Canadese regering in 1898 de Yukon officieel uit tot een van de Canadese Territories.

De ontdekking van goud in 1896 die de ingrijpende Goudkoorts van Klondike in gang zette, wordt doorgaans toegeschreven aan drie pioniers uit de Yukon-regio. Het gebeurde allemaal op een zonnige namiddag in augustus toen George Carmack, Dawson Charlie en Skookum Jim langs Rabbit Creek trokken (later omgedoopt tot Bonanza Creek). Een andere versie van het ontdekkingsverhaal is dat ene mevrouw Carmack het goud aantrof toen ze George's kleren waste. Omdat er geen aanvoer van goederen van buitenaf bestond, pakten de mijnwerkers hun eigen voorraden in voor een tocht van 800 kilometer over woest terrein, bergpaden (bv. de Chilkoot en White Pass), meren en de Yukon-rivier.

dawson-view2

Klimaat

Dawson City heet een (sub)poolklimaat. In juli kan het gemiddeld zo'n 23°C worden, maar in januari is het ongeveer -31°C. Dus, net als wel meer plaatsen in het noorden van Canada, grote temperatuurschommelingen.

 Goudkoorts van Klondike

goud 2goudklomp

In 1896 werd goud gevonden in de Bonanza Creek, nabij Dawson City in Yukon Territory, Canada. Toen een aantal mijnwerkers in 1897 met hun goud in Seattle aankwamen, begon de grootste goudkoorts die de wereld tot dan toe had gezien. Duizenden goudzoekers trokken naar de regio Klondike in Yukon en daarom wordt deze beweging Klondike Goldrush genoemd. Dawson City groeide binnen een paar maanden tot een metropool van wel 40.000 inwoners.

De goudzoekers (miners) konden gebruikmaken van twee routes naar de Klondike: via land of via zee. De over-landroute ging dwars door Brits-Columbia en de zeeroute ging via de Inside Passage, een vaarroute tussen de eilanden voor de westkust van Canada. De meeste goudzoekers namen de route via zee. Ze kwamen dan in Skagway, Alaska aan, en moesten dan de Chilkoot pas oversteken. Na het nemen van de pas werd een vlot gebouwd en kon men de Yukon rivier afzakken tot Dawson City.

De goudvoorraad was snel uitgeput. Toen in 1899 in Nome in Alaska goud werd gevonden vertrokken de goudzoekers.

een zeer intersante site over yukon hier

06:00 Gepost door Hexana in PR Yukon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, goud, toerisme |  Facebook |

21-02-08

Geografie en klimaat in Canada

Geografie

Rocky Mountains nabij Calgary
Rocky Mountains nabij Calgary
Mount Robson in Brits-Columbia
Mount Robson in Brits-Columbia
Athabasca Gletsjer in Nationaal park Jasper
Athabasca Gletsjer in Nationaal park Jasper

Canada is het op één na grootste land ter wereld in oppervlakte, na de Russische Federatie. Het is ongeveer 5500 km breed en 4000 km lang van het zuiden tot ver boven de poolcirkel. Canada claimt een gebied rond de pool dat loopt van 60° W tot 141° W en beschouwt de zeestraten die door de Arctische Archipel lopen dus als Canadese territoriale wateren. Deze claim wordt internationaal echter niet erkend. De meest noordelijke, bewoonde, plaats in Canada (en de wereld) is Alert op Ellesmere. Het zuidelijkste deel van Canada ligt op dezelfde breedtegraad als bijvoorbeeld noordelijk Italië. De zuidelijkste stad van Canada, Windsor ligt op dezelfde breedtegraad als bijvoorbeeld Barcelona.

Het grootste deel van het land wordt geologisch gerekend tot het Canadees Schild en kent vele duizenden meren. Het gebied ligt rond de Hudsonbaai heen. In het zuiden van Ontario vindt men de Grote Meren aan de grens met de Verenigde Staten.

In het midden van Canada vindt men uitgestrekte prairies, met name in de Provincies Manitoba, Saskatchewan en een deel van Alberta. Ten westen hiervan liggen de Rocky Mountains. In het noorden vindt men immense, bijna geheel onbewoonde, arctische landschappen en de Canadese Arctische Eilanden. In het oosten van het land tenslotte vindt men onder andere de Maritime Provinces en het eiland Newfoundland. De Fundybaai tussen New Brunswick en Nova Scotia kent het grootste verschil tussen eb en vloed in de wereld.

Klimaat

Grote delen van Canada kennen zeer koude winters met temperaturen die in het noorden en op de prairies regelmatig onder de -40° Celsius duiken. Een uitzondering zijn de kustgebieden in Brits-Columbia met milde en regenachtige winters.

Zomers kunnen in grote delen van Canada, vooral het zuiden, opvallend warm zijn en vaak vochtig. De gemiddeld warmste steden in Canada zijn Vancouver, Victoria en Windsor, de meest zuidelijk gelegen stad. Een klein woestijngebied bevindt zich in de wijnstreek Okanagan, in het zuiden van Brits-Columbia. Het uiterste zuiden van Ontario is een uitloper van de zogenaamde Tornado alley vanuit de Verenigde Staten, een gebied waar vaak tornado’s voorkomen.

06:00 Gepost door Hexana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, reizen, toerisme |  Facebook |

20-02-08

Nunavut

Afbeelding:Nunavut-map.png Wapen van Nunavut

Nunavut heeft als hoofdstad  Iqaluit . Het is het jongste en grootste van de Canadese territoria: het gebied beslaat bijna één vijfde van Canada.

Op 1 april 1999 werd het officieel afgesplitst van de Canadese Northwest Territories, nadat de grenzen reeds in 1993 waren bepaald in de Nunavut Act en de Nunavut Land Claims Agreement Act. Het gebied, dat ruim twee miljoen km² groot is, loopt van Saskatchewan en Manitoba tot Ellesmere en Baffineiland. De Koningin Elizabetheilanden behoren voor het grootste deel tot Nunavut.

Inuit, Arviat (Foto: Patrick André Perron)
Inuit, Arviat

Nunavut is het woongebied van de grootste groep Canadese eskimo's (Inuit). In hun taal (het Inuktitut) betekent Nunavut Ons land. De hoofstad werd voorheen Frobisherbaai genoemd en bevindt zich op de Baffineiland in het oosten. Op 5 maart 1999 werd Paul Okalik verkozen tot premier van Nunavut. Zijn regering stimuleerde de cultuur en de taal van de Inuit. Het Inuktitut werd de voertaal van het bestuur en op scholen. Op scholen werden vanaf dat moment de Inuit-tradities onderwezen. Op 5 maart 2004 werd hij herkozen voor een tweede termijn als premier.

Volgens een schatting uit 2007 heeft Nunavut 31.113 inwoners.

Bij de volkstelling van 2001 had het gebied 26.745 inwoners, waarvan 22.560 mensen zichzelf als Inuit beschouwde (84,35%), 95% als Indiaan (0,36%), 50 als Métis (0,19%) en 3.945 als niet-inheems (14,27%).

Nunavut heeft 4 officiële talen, namelijk: Inuktitut, Inuinnaqtun, Frans en Engels.

Baffineiland (Engels: Baffin Island, Inuktitut: , Qikiqtaaluk, Frans: Île de Baffin) is een van de Canadese Arctische Eilanden in het territorium Nunavut. Het is het grootste eiland van Canada, en het op vier na grootste ter wereld met een oppervakte van 507,451 km2. Het heeft een bevolking van 11.000 inwoners (2004).

De naam is afkomstig van de Britse ontdekkingsreiziger William Baffin. Het eiland was ook bekend bij de Noren als Helluland. De hoofdstad van Nunavut, Iqaluit, vroeger Frobisher Baai, ligt in het zuiden van Baffin. Ten zuiden van het eiland ligt de Straat Hudson, de Baffinbaai, en iets verder Groenland. Het Foxe Bassin en de Golf van Boothia scheiden Baffin van de rest van de archipel. Het eiland heeft een arctisch klimaat. De winters zijn extreem koud en daarom is er ook geen waterleiding op het eiland, omdat die te snel zou bevriezen.

Bathursteiland (Engels: Bathurst Island) is een van de Koningin Elizabetheilanden in de Canadese Arctische Archipel. Het behoort bestuurlijk tot het territorium Nunavut.

Het is onbewoond en heeft een oppervlakte van 16.042 km² en is daarmee qua grootte het 13e eiland van Canada. Het hoogste punt is Stokes Range en meet 457 m.

Bathurst Island werd rond de 11e eeuw bewoond door het Thulevolk, voorouders van de huidige Inuit. De poolonderzoeker William Parry ontdekte het eiland in 1819 opnieuw en vernoemde het naar Henry Bathurst, de toenmalige Britse minister van Oorlog en Koloniën.

In de jaren 60 en 70 van de 20e eeuw trok het polair wandelpad in noordelijke richting over het eiland.

De Belchereilanden (Engels: Belcher Islands) vormen een archipel in het zuidoosten van de Hudsonbaai in Canada. Ze liggen in de regio Qikiqtaaluk in het territorium Nunavut. De eilanden hebben een gezamenlijke oppervlakte van ca 2.800 km² en een inwonertal van ongeveer 750.

De eilandengroep bestaat uit zo’n 1.500 eilanden, waarvan de grootste zijn: Flaherty-eiland, Kugongeiland, Moore-eiland, Tukarakeiland, Innetallongeiland, Wiegandeiland, Spliteiland, Snape-eiland en Mavoreiland. In het noorden van Flaherty-eiland ligt Sanikiluaq, de meest zuidelijke gemeente van Nunavut.De Belchereilanden werden in 1610 door Henry Hudson ontdekt en later naar de Britse ontdekkingsreiziger en poolonderzoeker Edward Belcher vernoemd.De archipel is 1,64 tot 2,34 miljard (Ga) ontstaan tijdens het Proterozoïcum. Hun zeldzame, sliertige vorm danken de eilanden aan het feit dat klastische afzettingsgesteente en stollingsgesteente door erosie aan bodemdalingen onderhevig waren waardoor de hardere gesteenten boven de zeespiegel bleven.

Jenny Lindeiland (Engels: Jenny Lind Island) is een van de Canadese Arctische Eilanden. Het ligt in de regio Kitikmeot in het territorium Nunavut. Het is onbewoond en heeft een oppervlakte van 420 km².Het eiland is genoemd naar de Zweedse operazangeres Jenny Lind.

04:15 Gepost door Hexana in PR Nunavut | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, provincie, reizen, toerisme |  Facebook |

19-02-08

Prins Edwardeiland

Afbeelding:Prince Edward Island-map.pngWapen van Prins Edwardeiland

Prins Edwardeiland of Prins Eduardeiland (Engels: Prince Edward Island, meestal afgekort tot PEI; Frans: Île-du-Prince-Édouard; Micmac: Epekwitk of Abegweit) en het is tevens de naam van het hoofdeiland van deze provincie; beiden zijn vernoemd naar Eduard, hertog van Kent. De provinciehoofdstad is Charlottetown. Prins Edwardeiland grenst in het westen aan New Brunswick (sinds 1997 zijn beide provincies middels de Confederation Bridge met elkaar verbonden), in het zuiden aan Nova Scotia en in het noordoosten aan Newfoundland en Labrador.

De Confederation Bridge is een 12,9 km lange tolbrug die de Canadese deelstaat Prins Edwardisland verbindt met het Canadese vasteland.

De brug werd geopend op 31 mei 1997. Op dat moment was het de op zes na langste brug ter wereld. In 2005 stond hij qua lengte op de 11e plaats.

300px-Confederation_Bridge_whole_length_from_air

Geografie

De provincie Prins Edwardeiland heeft een totale oppervlakte van 5683,91 km² (InfoPEI, 2004), waarmee zij de kleinste van Canada's dertien deelgebieden is. Het hoogste punt ligt op slechts 152 m boven zeeniveau.

De provincie telt 138.519 inwoners (2006)

voor een oppervlakte van 5660km²

Hun Vlag werdt  op  24 maart 1964 in gebruik genomen

InfoPei

Wikipedia

18-02-08

Newfoundland en Labrador

Afbeelding:Newfoundland and Labrador-map.png Afbeelding:Coat of arms of Newfoundland and Labrador.png

Newfoundland en Labrador heeft hoofdstad is St. John's Het is de tiende provincie die tot Canada toetrad. Het heeft een eigen dialect, het Newfoundland English. Het eigen Franse dialect is nagenoeg uitgestorven. Pas sinds 1949 behoort de voormalige Britse kolonie Newfoundland tot Canada.De hoofdstad St. John's telt 99.182 inwoners (2001)

De provincie telt ongeveer 509.677 inwoners waarvan zo'n 95% op het eiland Newfoundland woont. Van hen spreekt 98,5% Engels als moederstaal. De economie van de provincie is vooral gebaseerd op olie en visserij. Olie beslaat zo'n 44% van de totale export van Newfoundland en Labrador en het levert de grootste bijdrage aan de economische groei.

Geografie

Newfoundland en Labrador bestaat uit het eiland Newfoundland, ten oosten van het Canadese vasteland in de golf van St. Lawrence gelegen, en het gebied Labrador, een gebied dat in het noordoosten van het Labrador-schiereiland, dat verder tot de provincie Québec behoort. De provincie Newfoundland en Labrador beslaat zo'n 405.720 km² waarvan het eiland Newfoundland zo'n 27% uitmaakt.

St. John's, Newfoundland en Labrador
St. John's, Newfoundland en Labrador

Geschiedenis

De eerste Europeanen waarvan bekend is dat zij de Noord-Amerikaanse kusten bereikte waren Vikingen uit voornamelijk Noorwegen. In 982 ontdekte Erik de Roode Groenland en vestigde de vikingen daar diverse nederzettingen. Van daaruit bereikten zij enkele jaren later de kust van Noord-Amerika. Eén van de nederzettingen die zij onder onder andere Leif Eriksson stichtte was L'Anse aux Meadows op het huidige Newfoundland.

Deze nederzettingen waren van vrij korte duur en tot de ontdekkingsreizen van Christoffel Columbus was de kennis in Europa over de Nieuwe Wereld verdwenen, of alleen in enkele legenden bekend. In 1497 herontdekte John Cabot waarschijnlijk Newfoundland. In opdracht van koning Hendrik VII voer hij met achttien man op de Matthew naar het westen om een vaarroute naar Azië te vinden. Te Newfoundland vond hij sporen van mensen, maar hij ontmoette geen indianen. Engeland was destijds niet bij machte om het gebied te koloniseren, terwijl de Spanjaarden en Portugezen zich op zuidelijkere streken richtten. Het zou nog 75 jaar duren voordat Europeanen zich er permanent zouden vestigen[2] en het zou nog tot laat in de achttiende eeuw duren aleer er nederzettingen van betekenis in wat nu Newfoundland en Labrador is ontstonden.

Korte tijd na de ontdekking door Cabot begonnen vissers al wel de visrijke wateren nabij Newfoundland te exploiteren. Intussen werd het gebied en de wateren eromheen verkend door ontdekkingsreizigers als Giovanni da Varrazano en Jacques Cartier.

Na de Franse nederlaag in de Franse en Indiaanse oorlog in 1763 werd langzaam maar zeker het gebied meer en meer verkend door de Britten. Vanaf de jaren 1830 werd het achterland van Labrador verkend en in kaart gebracht. Newfoundland werd pas in 1822 voor het eerst te voet overgestoken en pas in de tweede helft van de 19e geheel in kaart gebracht.

Gedurende lange tijd nadat Canada in 1867 gevormd werd, bleef Newfoundland een Engelse kolonie. In 1854 verkreeg het gebied intern zelfbestuur. In 1869 wees de bevolking in een referendum vereniging met Canada af. Na twee referenda in 1948 stemde een zeer kleine meerderheid van de Newfoundlanders in met vereniging, waarna Newfoundland op 31 maart 1949 toetrad tot de Confederatie als de tiende provincie, onder de naam "Newfoundland". In 2001 werd de naam van de provincie officieel gewijzigd in "Newfoundland en Labrador".

Labrador_fullmap
 

Labrador is een regio in Canada, gelegen op het Labrador-schiereiland. Het gebied is het deel van de provincie Newfoundland en Labrador dat op het Noord-Amerikaanse vasteland ligt. Het vormt het noordoostelijke deel van het Noord-Amerikaanse continent en wordt ten westen en zuiden begrensd door de provincie Québec.

Labrador telde in 2001 27.860 inwoners waarvan ongeveer 1/3 deel oorspronkelijke bewoners zijn, voornamelijk Inuit en Innu. Het gebied beslaat een oppervlakte van zo'n 294.330 km2. Het gebied is vernoemd naar de Portugese ontdekkingsreiziger João Fernandes Lavrador die het gebied aan het eind van de 15e eeuw bezocht.

Newfoundland en Labrador Heritage

officielle website

04:15 Gepost door Hexana in PR New Foundland | Permalink | Commentaren (0) | Tags: canada, proviencie, reizen, toerisme |  Facebook |